Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Από την Ειρήνη Φραγκάκη 

“Πόσο…

Αλήθεια πόσο αντέχει ένας έρωτας;

Στη φθορά του χρόνου.

Της ψυχής.

Της ανθρώπινης ύπαρξης που διαρκώς εξελίσσεται και εκστασιάζεται μπροστά σε… αποκαλύψεις ζωής;

Σε αποκαλύψεις που συνήθως αφορούν την ίδια, αλλά γίνονται από τους άλλους σε ώρες απρόσμενες.

Πόσο αντέχει ένας έρωτας;!

Στη φθορά της σκέψης.

Που δεν αντέχει τα ωρολόγια προγράμματα, που προσανατολίζεται και αποπροσανατολίζεται.

Και πάλι ξανά και ξανά αλλάζει πυξίδες ζωής, χάνεται μα μοιάζει γερό σκαρί και πάντα στη θάλασσα βρίσκεται.

Στους «νόμους» μιας σχέσης που ξεκινάει πάντα με δεδομένο και ευχή την αιωνιότητα μα στο δρόμο κάπου σκοντάφτει.

Σε κάτι αγκαθάκια που λέγονται λάθη και ματώνει…

Ματώνει η καρδιά και ζητάει «ιώδιο – χάδι» μα δεν υπάρχει πάντα, δεν είναι πρόχειρο στο μικρό «φαρμακείο» του έρωτα κι έτσι η πληγή ξεραίνεται μόνη της και της μένει μόνο το παράπονο και η… «αιωνιότητα» χάνεται από νωρίς.

Στο παιχνίδι του ανταγωνισμού των δύο που στο ring των απωθημένων, παλεύουν με μανία προσπαθώντας καθένας να στεφθεί νικητής, να σωριάσει τον άλλο μέχρι το 3…..2…..1….. να πέσει κάτω.

Στο ταίριασμα δύο καρδιών που η μια θέλει να «καταπιεί» την άλλη, να την κατασπαράξει, να την κάνει να νιώσει μισή, χαμένη χωρίς το άλλο της μισό να την παραλύσει.

Στο βιβλίο των εμπειριών που θέλει να γίνει τόμος ενάντια στο όνειρο του απόλυτου που μόνο τέτοιο μένει τελικά, παρασέρνοντάς σε, στη δίνη της ανασφάλειας.

Πόσο αντέχει τελικά ένας έρωτας;

Στο πεδίο βολής των… έξωθεν παρεμβολών χωρίς να συμβούν αξιόποινες πράξεις και αντιηρωικές αποδράσεις…

Πόσο αντέχει ένας έρωτας, στο όνομα του έρωτα και για τον έρωτα μόνο;;;

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments