Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

από την Rosa Negra.

Πατερίτσες. Τις χρησιμοποιούμε όταν έχουμε χτυπήσει για να μπορέσουμε να περπατήσουμε, να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες.

Γιατί κανείς μας δε θέλει να νιώθει ανήμπορος. Το ίδιο συμβαίνει και στις σχέσεις. Όταν έχουμε πληγωθεί αναζητάμε κάποιον να μας βγάλει από το συναισθηματικό μας αδιέξοδο, να μας κάνει να νιώσουμε ξανά επιθυμητοί, ζωντανοί, να μη νιώσουμε το πόνο του χωρισμού από το αγαπημένο μας πρόσωπο.

Έτσι, καταφεύγουμε αμέσως από τη μια σχέση στην άλλη χωρίς να δώσουμε χρόνο στον εαυτό μας να επεξεργαστεί αυτό που μας έχει συμβεί. Αναζητάμε καινούρια αγκαλιά να ¨καλύψει¨ τη προηγουμένη που τόσο μας πλήγωσε.

Είναι όμως τελικά εφικτό αυτό; Μπορούμε να πάμε απευθείας από τη μια σχέση στην επόμενη;

Είμαστε άραγε ικανοί να αγαπήσουμε, να νιώσουμε τόσο σύντομα έντονα συναισθήματα για έναν άλλον άνθρωπο ή τον ¨χρησιμοποιούμε¨  σαν συναισθηματική πατερίτσα;

Και τι γίνεται όταν αναρρώσουμε; Την βάζουμε στο πατάρι όπως κάνουμε και με τις κανονικές πατερίτσες;

Η Τάνια αποφάσισε μετά από τις πιέσεις της φίλης της να την ακολουθήσει εκείνο το βράδυ στο μαγαζί που είχε κλείσει τραπέζι. Ήταν τα γενέθλια της και δεν είχε καμία δικαιολογία για να μην πάει.   Τους τελευταίους δύο μήνες μετά τον χωρισμό της είχε απομονωθεί, δεν είχε όρεξη ούτε να βγει, ούτε να δει κανέναν. Της είχε στοιχίσει πολύ που μετά από ένα χρόνο σχέσης ο έρωτας – όπως πίστευε- της ζωής της την άφησε για κάποια άλλη.

Έφτασε στο μαγαζί που ήταν κατάμεστο από κόσμο και αγκάλιασε τη φίλη της για να της ευχηθεί. ¨Ένα ποτό και θα φύγω¨ σκέφτηκε. Ήδη η διάθεσή της είχε αρχίσει να πέφτει καθώς σκεφτόταν ότι τα δικά της γενέθλια που ήταν τον επόμενο μήνα δεν θα τα γιόρταζε μαζί του. Όταν της το είπε, εκείνη αντέδρασε έντονα και τελικά την έπεισε να μείνει λίγο ακόμα.

Ο Ορέστης ήρθε την ώρα που ετοιμαζόταν να φύγει. Τον ήξερε από παλιά και τον συμπαθούσε ιδιαίτερα. Πιάσανε τη κουβέντα. Το ένα ποτό έγινε δύο, τρία, τέσσερα… Δεν πίστευε ούτε η ίδια ότι περνούσε τόσο καλά. Ο Ορέστης άτομο με έντονη την αίσθηση του χιούμορ, την έκανε να ξεχάσει πόσο πληγωμένη και απογοητευμένη ένιωθε πριν κάποιες ώρες.

Όταν την επόμενη μέρα της ζήτησε να συναντηθούν, στην αρχή πήγε να αρνηθεί. Ύστερα σκέφτηκε  το άδειο σπίτι της που την έπνιγε και αποφάσισε να δεχτεί.  Πήγαν για φαγητό και μετά για ποτό. Η Τάνια του μίλησε για τον πρόσφατο χωρισμό της και το πόσο την είχε πονέσει και εκείνος της είπε για τη προηγούμενη σχέση του που έληξε άδοξα μετά από πέντε χρόνια,  καθώς η καθημερινότητα, τους είχε – όπως της είπε χαρακτηριστικά-  καθηλώσει.

Το πρωί τους βρήκε σπίτι του. Ξύπνησε πρώτη και τον παρατήρησε προσεκτικά. Ήταν πολύ γοητευτικός, όπως κοιμόταν. Πέρασαν όλη την υπόλοιπη μέρα μαζί. Η Τάνια ένιωσε για πρώτη φορά μετά από δυο μήνες ζωντανή ξανά. Το έντονο πάθος, ο τρόπος που την κοιτούσε, αυτά που της έλεγε,  την έκαναν να ξεχάσει το πόνο, τη μοναξιά και την απελπισία που ένιωθε λίγες μέρες πριν.

Όταν μετά από ένα χρόνο, ο Ορέστης της ζήτησε να παντρευτούν είπε αμέσως το ναι. Μετακόμισαν σπίτι του και άρχισαν να κάνουν σχέδια για το κοινό τους μέλλον. Ήταν πολύ ευτυχισμένη. Ή τουλάχιστον έτσι έδειχνε…

Ο Ορέστης γύρισε από το ταξίδι του στην Αυστρία μια μέρα πριν το προγραμματισμένο, κατάκοπος αλλά πολύ χαρούμενος. Η δουλειά που τόσο καιρό κυνηγούσε είχε επιτέλους κλείσει. Μπήκε σπίτι και φώναξε το όνομα της. Σιωπή. Την πήρε στο κινητό. Κλειστό.  Έβαλε ένα ποτό και κάθισε στο καναπέ να την περιμένει.

Πόσο του είχε λείψει….

Ήταν τόσο τυχερός που την συνάντησε πάλι εκείνο το βράδυ, που επέμεινε να βγουν, που αγνόησε τους πρώτους μήνες το πονεμένο της βλέμμα. Ήταν αρκετά έξυπνος για να καταλάβει ότι η Τάνια δεν ήταν το ίδιο ερωτευμένη μαζί του, υπήρχαν στιγμές που την έβλεπε να χάνεται στις σκέψεις της, να βουρκώνει στο άκουσμα ενός τραγουδιού, να παγώνει στη θέα μιας συγκεκριμένης μάρκας αυτοκινήτου στο δρόμο…. Όμως αυτή η γυναίκα τον είχε ιντριγκάρει, την ήθελε,  ήταν αποφασισμένος να παλέψει για αυτή τη σχέση και να σβήσει οριστικά τα φαντάσματα του παρελθόντος… Και το κατάφερε. Η Τάνια σε λιγότερο από ένα μήνα θα ήταν και επίσημα δική του… Μόνο δική του….

Τη πήρε πάλι στο κινητό. Κλειστό. Πήγε να βάλει άλλο ένα ποτό. Τότε είδε έναν κλειστό φάκελο δίπλα στο μπουκάλι του ουίσκι. Το πήρε στα χέρια του και πάγωσε όταν είδε το γραφικό της χαρακτήρα. Τα μάτια του θόλωσαν από τα δάκρυα που προσπαθούσε να συγκρατήσει καθώς διάβαζε τις παρακάτω γραμμές.

«Ορέστη μου,

Για να διαβάζεις αυτό το γράμμα, σημαίνει ότι είχα δίκιο που πίστευα ότι το πρώτο πράγμα που θα κάνεις όταν γυρίσεις είναι να βάλεις ένα ποτό, γι αυτό και στο άφησα δίπλα από το μπουκάλι του ουίσκι.

Η αλήθεια είναι ότι είμαι δειλή για να σε κοιτάξω στα μάτια και να σου πω αυτά που σου γράφω.

Φεύγω…  ξέρω ότι το πρώτο πράγμα που θα σκεφτείς, είναι ότι υπάρχει κάποιος άλλος, όμως δεν είναι έτσι. Φεύγω γιατί από τη στιγμή που σου είπα το Ναι, άρχισα να νιώθω ότι πνίγομαι.

 Συνειδητοποίησα  ότι τα θεμέλια στη σχέση μας δεν ήταν τόσο γερά όσο ήθελα να πιστεύω. Όταν χώρισα από τη προηγούμενη σχέση μου, ήμουν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Πίστευα πως έχουν τελειώσει όλα για μένα , πως θα μείνω μόνη μου  για πάντα. Η ανασφάλεια έγινε η καλύτερη φίλη μου. Όταν γνωριστήκαμε, ήμουν ενθουσιασμένη γιατί ένας τόσο γοητευτικός άντρας με ήθελε μα κυρίως γιατί ένιωθα και πάλι επιθυμητή. Έτσι, αγνόησα το ότι όταν με φίλαγες υπήρχαν στιγμές που νόμιζα ότι ήταν ο άλλος, αγνόησα τη φωνή μέσα μου που μου έλεγε ότι δεν είμαι έτοιμη να προχωρήσω γιατί ο φόβος της μοναξιάς ήταν πιο μεγάλος.

Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι επειδή ήμουν τόσο ειλικρινής απέναντι σου, η ευθύνη ήταν πάνω σου. Ήξερες με ποια είχες να κάνεις και έμεινες. Αυτό με έκανε να σε αγαπήσω ακόμα περισσότερο και να σε εκτιμήσω γιατί εκείνη τη περίοδο ήταν αυτό που είχα ανάγκη.   Κάποιον δίπλα μου να με αγαπάει χωρίς όρους. Να με διεκδικεί κάθε στιγμή και να με κάνει να μη σκέφτομαι πόσο πληγωμένη ήμουν. Όταν μου έκανες τη πρόταση ένιωσα πολύ ευτυχιχμενη. Όμως μετά άρχισα να σκέφτομαι… και είδα ότι δε νιώθουμε τα ίδια. Εσύ με ερωτεύτηκες αληθινά, εγώ σε ερωτεύτηκα γιατί δεν είχα επιλογή. Φοβόμουν και γαντζώθηκα από πάνω σου, πίστεψα ότι ο δικός έρωτας ήταν αρκετός και για τους δυο μας. Ανώριμη… Φοβισμένη… Πληγωμένη… Και εσύ η πατερίτσα μου…. Με βοήθησες να σταθώ ξανά στα πόδια μου και να κλείσω τις πληγές μου. Για αυτό σε αγάπησα.  Το ξέρω ότι θα με πεις αχάριστη. Όμως δεν είμαι.

Για αυτό φεύγω.

 Γιατί σου αξίζει να είσαι με κάποια που θα σε ερωτευτεί αληθινά και όχι με κάποια που έπεισε τον εαυτό της ότι ήταν ερωτευμένη, γιατί ένιωθε ότι δεν είχε άλλη επιλογή…

Γιατί μου αξίζει να είμαι με κάποιον που θα είμαι πραγματικά ερωτευμένη και δε θα τον χρησιμοποιώ, έστω και άθελα μου. Δεν ήθελα να σε πληγώσω..

Το ξέρω ότι δεν έχει σημασία η πρόθεση, αλλά το αποτέλεσμα και νιώθω πολύ άσχημα που μας το κάνω αυτό, αλλά πιστεύω ότι είναι το καλύτερο και για τους δυο μας.  Η σχέση αυτή στηρίχτηκε σε σαθρά θεμέλια, ήταν θέμα χρόνου να καταρρεύσει…

Αντίο…. »

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments