Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

 

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

 

Να ξέρεις τι είσαι και που βαδίζεις: Ένα ταξίδι αυτοαποκάλυψης που διαρκεί μια ζωή. Να ψάχνεις τα όρια μεταξύ του Εγώ που σου κτίσανε, του Εγώ που ψυχοθεραπευσες, των σημαντικών αλλων, των κοινωνικών επιταγών και σένα, των γονεικών προσδοκιών και σένα.

Τι να είσαι; Που και πώς είσαι; Με ποιους; Τι να γίνεις; Αυτά και διάφορα άλλα ερωτήματα να γυρνάνε στο μυαλό σου και ανάλογα με την εξελικτική φάση που βρίσκεσαι να δίνεις άλλες απαντήσεις.

Στα ψυχοθεραπευτικά ταξίδια συναντάς πολλούς ενήλικες που μιλούν σαν παιδιά που δεν αφέθηκαν να μεγαλώσουν. Παιδιά που οι μεγάλοι δεν μπόρεσαν να τα αφουγκραστούν. 

 

“Το παράπονο μου είναι πως πάντα περίμεναν να αντιδρώ ανάλογα με την ηλικία των γονιών μου και όχι την δική μου. Και όχι μόνο δεν ήταν αποδεκτή η συμπεριφορά μου αλλά και κατακριτέα. Έπρεπε να μεγαλώνω πρόωρα. Δεν το κάνανε επειδή δεν ήταν καλοί γονιοί αλλά γιατί δεν μπορούσαν να είναι γονείς. Είναι πολύ δύσκολο σαν περνάς δυσκολίες επαγγελματικές, υγείας, προσωπικές, κοινωνικές να μπορείς  να τις κάνεις πέρα και να κοιτάξεις μονάχα τις ανάγκες του παιδιού σου αγνοώντας τις δικές σου!”

 

Για να κτιστεί το Εγώ του παιδιού χρειάζεται αποδοχή του ίδιου του παιδιού από τους γονείς του αλλά και απόκτηση των αναγκαίων εκείνων δεξιοτήτων για να μπορεί να πιστέψει στις ικανότητες του αλλά και να μάθει να αυτοεξυπηρετείται και να αυτενεργεί. Το ποιος είμαι και τι μπορώ να κάνω είναι το Α και το Ω για να δομηθεί η προσωπικότητα του παιδιού αλλά και να πορευτεί στην ενηλικίωση,

 

“Σε μένα πίστευαν οι γονείς μου, το γνώριζα πως με θεωρούν ικανό να πορευτώ στη ζωή. Αυτό που κάνανε όμως ήταν να με ταυτίζουν με το άτομο τους και να περιμένουν να είμαι καλός σε αυτά που αυτοί δεν ήταν καλοί και αντίστοιχα. Αυτό με έκανε να μην προσπαθώ αρκετά στα αντικείμενα που οι γονείς μου δεν κατάφερναν και έτσι επιβεβαινόταν ο κανόνας”.

 

Οι προσδοκίες των γονιών για τα παιδιά τους μπορεί να κάνουν ζημιά στην κατανόηση των ορίων μεταξύ του Εγώ της μητέρας και του πατέρα και του παιδιού.

Η ταύτιση του ΕΓΏ των γονέων με το Εγώ του παιδιού τους μπορεί να δημιουργήσει ένα Εγώ πιόνι. Δηλαδή οι γονείς να χρησιμοποιούν το παιδί τους για να καλύπτουν τα δικά τους θέλω και το παιδί να ζει μέσα από τους γονείς του και όχι την δική του μοναδική ζωή.

 

Σε αυτή την σύντομη αναφορά γύρω από το ταξίδι αυτογνωσίας που κάνει ο καθένας μας αναφέρθηκα στην άγνοια των εξελικτικών σταδιών των παιδιών από τους γονείς και την πίεση που μπορεί να ασκείται στο παιδί προκειμένου να φέρεται με τον ενήλικο τρόπο σκέψης αλλά και στο ναρκισσισμό των γονιών που αναμένουν από τα παιδιά τους να δρουν με τον τρόπο που οι ίδιοι επιθυμούν, δημιουργώντας έτσι εξαρτημένα και συγχωνευμένα παιδιά!

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments