Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

 

Βόλτα στο πάρκο.

Χαλαροί ρυθμοί, όμορφο περιβάλλον, με λίμνες, λιμνούλες, γεφυράκια, συστάδες δένδρων και άπλα!
Άπειρη άπλα!..

Ο απογευματινός περίπατος στο πάρκο Τρίτση, ήταν σχεδόν, επιβεβλημένος. Ένας χαλαρός περίπατος στο πάρκο, χάζι στα διάφορα έμβια όντα που ζουν εκεί, με ιδιαίτερη έμφαση στα πτηνά που έχουν εποικίσει τις λίμνες και έχει επιτευχθεί η πολυπόθητη αποφόρτιση, από τους ρυθμούς της ημέρας!

Έτσι και εκείνο το απόγευμα στις αρχές του Καλοκαιριού.
«Οι πάπιες έχουν καινούργια παπάκια», μας ενημερώνει ο πιτσιρικάς σερβιτόρος του μοναδικού καφέ στο πάρκο. «Υπάρχουν νεογέννητα παπάκια», μας λέει ενθουσιασμένος!

Μετά τον καφέ, λοιπόν, άρχισε ο καθιερωμένος περίπατος.
Που και που σταματάγαμε, για να δούμε, με την περιέργεια του αδιάκριτου που κοιτά από το παράθυρο τα ξένα σπίτια, τις διάφορες πάπιες, χελώνες και διάφορα άλλα που έχουν λύσει το οικιστικό τους πρόβλημα στις φυσικές εγκαταστάσεις του πάρκου!

Τότε την είδαμε!

Σε μία μικρή, σχετικά, λίμνη, μία οικογένεια έκανε την απογευματινή της βόλτα!
Μπαμπάς, μαμά και τέσσερα τέκνα!
Μία οικογένεια πάπιες!

Το ζευγάρι, οι γονείς δηλαδή, πήγαιναν πλάι, πλάι. Σχεδόν μπορούσες να τους δεις, η καλύτερα, να τους φανταστείς, να κολυμπάνε πιασμένοι χέρι, χέρι!

Η προσοχή και των δύο γονέων, ήταν στραμμένη στα παπάκια τους! Στα παιδιά τους!
Που και που ακούγονταν κανά επιτακτικό «πα, πα!», προκειμένου να συνετίσουν τα μικρά. Σχεδόν τους άκουγες να λένε «μην απομακρύνεσαι!». Ακούγονταν και κάτι «Τσιου, τσιου», από τα μικρά παπάκια, που κάπως έτσι απαντούσαν στους γονείς τους!

Το μεγάλο τους, όμως, άγχος, ήταν το ένα από τα τέσσερα παπάκια! Το ζωηρότερο!
Αυτό κολυμπούσε πιο γρήγορα και νευρικά από τα υπόλοιπα και πολλές φορές άνοιγε τα λιλιπούτια φτερά του και προσπαθούσε να πετάξει!
Τότε ήταν που τα αγχωμένα «πα, πα» από το ζεύγος των γονιών, γίνονταν όλο και πιο έντονα!
Ένα άλλο παπάκι, το περίεργο, ασχολιόταν με το να εξερευνά τις διάφορες πτυχώσεις των φυτών που σκέπαζαν τις όχθες της λίμνης και να χώνεται μέσα σε σκοτεινές κοιλότητες! Μέχρι που πήρε φόρα η μαμά πάπια και πήγε να το μαζέψει!
Ο μπαμπάς πάπιος, αγανακτισμένος από το σπινταριστό μικρό, που όλο και απομακρύνονταν, έφυγε και αυτός να πάει να το μαζέψει!
Όταν το έφτασε, σχεδόν άκουγες το παραπονιάρικο «τσιου» του ζωηρού μικρού! «Άσε με ρε μπαμπά! Να εδώ πάρα κάτω είμαι!»

Η βόλτα της παπιοοικογένειας συνεχίστηκε, αφού οι γονείς μάζεψαν τα δύο μικρά τους. Το ζωηρό μικρό, ύστερα από περίπου δύο λεπτά ηρεμίας, άρχισε πάλι τα σπινταρίσματα και τις απόπειρες να απογειωθεί! Απόπειρες, αποτυχημένες μεν, που του έδιναν όμως την απόλαυση της μεγάλης ταχύτητας στην επιφάνεια της λίμνης! Σαν παιδί ανθρώπου που παίζει με το καινούργιο του ποδήλατο!

Η διαφορά του ζεύγους των γονιών με τις άλλες πάπιες της λίμνης, πάρα πάνω από εμφανής!
Ενώ όλες οι άλλες πάπιες κολυμπούσαν σε χαλαρούς ρυθμούς, το ζεύγος, κολυμπούσε και ταυτόχρονα ήταν σε εγρήγορση!
«Πα, πα, που χώθηκε πάλι ο μικρός περίεργος!». «Πα, πα, που τρέχει πάλι ο άλλος!»

Βλέπουμε την οικογένεια από πάπιες και η σύγκριση με την αντίστοιχη οικογένεια ανθρώπων, είναι αναπόφευκτη!
Πόσες ομοιότητες!

Η βόλτα στη λίμνη, για την οικογένεια, συνεχίζεται και φτάνει στο τέλος της! Οι γονείς κατευθύνονται προς τη φωλιά τους. Τα δύο υπάκουα παπάκια, που τόση ώρα δεν έχουν δημιουργήσει πρόβλημα, πάνε αμέσως μαζί τους. Το μικρό περίεργο, το ξετρυπώνουν από κάπου που χώθηκε πάλι!

Που πήγε πάλι το ζωηρό;!
Ο πατέρας αρχίζει τις φωνές! «Πα, πα, πα!» Από κάπου πετάγεται το ζωηρό παπάκι και με ένα σχεδόν απολογητικό «τσίου» κατευθύνεται προς τη φωλιά!
Το κάνει με τον αγαπημένο του τρόπο. Ανοίγει και κουνάει ζωηρά τα μικρά του φτερά και χαρίζει στον εαυτό του μία τελευταία δόση σπινταρίσματος πάνω στα ήρεμα νερά της λίμνης!
Πάμε για ύπνο τώρα. Αύριο πάλι, στην αυριανή βόλτα θα αρχίσει πάλι τις τρεχάλες!

Ωραία ήταν! Αχ και να με άφηνε λίγο πάρα πάνω ο μπαμπάς! «Τσιου, τσιου…»

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments