…μη αποδοτικές επενδύσεις

«Μα δεν μπορώ να το τελειώσω έτσι! Μην ξεχνάς πως έχω επενδύσει τόσα χρόνια στη σχέση μου!»

Η Μαίρη, με την πάρα πάνω φράση, έκλεισε τη συζήτηση, σχετικά με τη σχέση της.
Εκείνη την είχε ξεκινήσει, απαριθμώντας σειρά παραπόνων, σχετικά με τον σύντροφο της.

Παράπονα, τα οποία από μόνα τους οδηγούσαν στο ασφαλές συμπέρασμα πως, αυτό που είχε η Μαίρη με αυτό τον άνθρωπο, μόνο σχέση δεν ήταν!
Ή τουλάχιστον, ερωτική σχέση..

Οι φίλοι της που υπομονετικά την άκουγαν τόση ώρα, της είπαν το προφανές.
Τη συμβούλεψαν να τελειώσει τη σχέση, αφού μόνο καλά δεν πέρναγε!

..και τι δεν είπε η Μαίρη!

Για την ανυπαρξία επικοινωνίας.
Για την έλλειψη κοινών ενδιαφερόντων.
Για τον πόλεμο νεύρων που υπάρχει στο σπίτι, αφού, εδώ και χρόνια, συζούν..
Για το ότι δεν πάνε πουθενά και είναι συνέχει κλεισμένοι στο σπίτι, βλέποντας τηλεόραση σε διαφορετικά δωμάτια, αυτή στην κρεβατοκάμαρα, αυτός στο σαλόνι.

Κυρίως όμως, για την απόλυτη έλλειψη επαφής στο κρεβάτι!
Έχουν να κάνουν σεξ, πάρα πάνω από χρόνο! Εκτός αυτού, όταν πέφτουν για ύπνο. Γυρνάν ο ένας την πλάτη στον άλλο και ξεραίνονται! Ούτε αγκαλιά ούτε τίποτα!

Άσε για τις υποψίες, όχι και τόσο αβάσιμες, πως αυτός έχει γκόμενα! Ή αυτό, ή είναι αδελφή!
«Μακάρι να είναι αδελφή», λέει σε μία κρίση ακατάσχετου εγωισμού η Μαίρη!
«Μωρή Μαίρη, τι κάνεις με αυτό τον άνθρωπο και μένεις μαζί του;!», τη ρωτάει ο κολλητός, γκέι φίλος της Μαίρης..

«Δεν βλέπεις πως η σχέση σου έχει, εδώ και χρόνια, καταντήσει power game;!», της ξαναλέει..

Η Μαίρη, υπό το βάρος των δικών της αφηγήσεων παραδέχεται πως το σπίτι της, έχει γίνει, από τόπος ηρεμίας και ασφάλειας, όπως θα έπρεπε να είναι το κάθε σπίτι, πεδίο μάχης, όπου ο καθένας προσπαθεί να επιβληθεί στον άλλο..

«Όχι!» επιμένει η Μαίρη. «Είμαστε μαζί τέσσερα χρόνια! Δεν μπορώ να τα πετάξω στα σκουπίδια! Άσε που όταν γνωριστήκαμε ήμουν 32 χρονών, λίγο μετά τα 30 και τώρα είμαι λίγο πριν τα 40», λέει η Μαίρη σε μία επίδειξη ηττοπάθειας!..

Τι κι αν παραδέχεται πως από τα τέσσερα χρόνια σχέσης, οι δύο πρώτοι μήνες ήταν σχετικά καλά. Μετά τους (την) πήρε και την σήκωσε! Αυτός σε τελική ανάλυση, μια χαρά έχει βολευτεί. Έτσι είναι οι άνδρες. Βολεψάκηδες (κακά τα ψέματα)..

«Μωρή», ξαναλέει ο γκέι κολλητός, «δεν το βλέπεις πως αυτός μια χαρά την έχει καταβρεί;! Έρχεται σπίτι, όπου τα έχεις όλα νοικοκυρεμένα, κοιτάει την πάρτη του και μάλλον, τι μάλλον δηλαδή, κάνει και τις αρπαχτές του! Κοροϊδάρα!», της ξαναλέει, ελπίζοντας πως μέσα από τον προσβλητικό χαρακτηρισμό «κορόιδο» η Μαίρη, επιτέλους, θα ξυπνήσει!

Μόνο που το πρόβλημα της Μαίρης, όπως και τόσων άλλων, ανδρών και γυναικών, δεν είναι η αντίληψη τους! Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια χαρά καταλαβαίνουν τι συμβαίνει.
Άλλωστε, όταν κλαίγονται στους κολλητούς τους, είναι κυρίως για να ξεδώσουν και για να προκαλέσουν τη συμπάθεια μέσω του οίκτου..

Το πρόβλημα στις περιπτώσεις αυτές, είναι το κακό συνήθειο, που έχουν αναπτύξει, ζώντας σε σχέσεις νοσηρές!

Η κακιά συνήθια, σε συνδυασμό σε πολλές περιπτώσεις, με την κακή αυτοεκτίμηση..

Κάτι η κακή αυτοεκτίμηση, κάτι το βόλεμα και κυρίως η τεράστια δύναμη της συνήθειας και πολλές φορές καταλήγουμε σε σχέσεις που μόνο σχέσεις δεν είναι..

Ή τέλος πάντων, δεν είναι σχέσεις ερωτικές, αλλά σχέσεις υπολογισμού, τύπου «που να τρέχω τώρα..»

Κάπως έτσι καταλήγουμε να δίνουμε ανόητες εξηγήσεις, μιλώντας για χρόνια επενδύσεων, ανάμεικτα με υφέρπων εγωισμό!

Αυτόν τον εγωισμό που μας κάνει να πιστεύουμε πως εμείς θα αλλάξουμε το ταίρι μας!
Όπου «αλλάξουμε», στη συντριπτική πλειοψηφία σημαίνει «θα φέρω στα δικά μου μέτρα».

Όταν τα χρόνια περνάν και ο «άλλος» δεν αλλάζει, τότε μπαίνει στη μέση ο θυμός και ο άκρατος εγωισμός.

Τότε είναι που κάνουμε το λάθος να επιμείνουμε, παρακινούμενοι αποκλειστικά από τον εγωισμό μας..

…και κάπως έτσι οδηγούμαστε στα λάθη και σε σχέσεις νοσηρές.

Γιατί απλά, επιλέγουμε τη χρόνια φαγούρα, από τον, σύντομο, πόνο του χωρισμού..

Please follow and like us:

Comments

comments