Η ιστορία παλιά και κλασική. Στα όρια του να θεωρηθεί ανέκδοτο..

Είναι, λέει, στο τελωνείο στα σύνορα Ελβετίας – Ιταλίας.
Εκείνο το πρωινό, ένας νεαρός, γύρο στα είκοσι πέντε, με ποδήλατο, προσεγγίζει τα σύνορα από την πλευρά της Ιταλίας. Στο ποδήλατο έχει δύο σάκους, έναν σε κάθε πλευρά.
Ο τελωνειακός, σταματά τον νεαρό ιταλό ποδηλάτη και τον ρωτά τι έχει στους σάκους. Είναι φανερό πως οι σάκοι είναι παραγεμισμένοι..
«Τίποτα», απαντά με αθώο ύφος ο νεαρός ιταλός. «Μόνο άμμο έχω, για να με βοηθά στην ισορροπία..», λέει, στον τελωνειακό.
Ο τελωνειακός όμως, δε μασά από τέτοια. Μπορεί να είναι και αυτός νέος, καινούργιος στο χώρο, αλλά ξέρει να κόβει φυσιογνωμίες!..
..και αυτός ο νεαρός με το ποδήλατο, σίγουρα έχει φυσιογνωμία απατεώνα!
«Λέγε τι έχεις μέσα στους σάκους, εκτός από την άμμο! Πες μου, γιατί αν δε μου πεις, θα κάνω έλεγχο και τότε δε σε σώζει τίποτα! Θα πας φυλακή για λαθρεμπορία!», του λέει, με αυστηρό ύφος!
«Μα σας είπα! Τίποτα! Μόνο άμμο! Ψάξτε αν θέλετε!»

Ο τελωνειακός έψαξε. Έχωσε τα χέρια του μέσα στους σάκους, τελικά τους άδειασε! Γέμισε τον τόπο με άμμο, αλλά δε βρήκε τίποτα επιλήψιμο! Τέλος αναγκάστηκε να ξαναβάλει την άμμο στους σάκους και να αφήσει τον νεαρό ποδηλάτη να περάσει τα σύνορα.

«Είμαι σίγουρος πως κάτι περνάς λαθραία! Δεν το βρήκα όμως..», λέει στον ποδηλάτη, παρακολουθώντας τον να απομακρύνεται καβάλα στο ωραίο του, εντυπωσιακό ποδήλατο..

Λίγες μέρες μετά, ο νεαρός ιταλός, εμφανίστηκε πάλι, καβάλα σε ένα ποδήλατο, πάλι με δύο σάκους δεξιά και αριστερά!
Ο νεαρός τελωνειακός, τον σταματά και αυτή τη φορά!

«Την προηγούμενη φορά τη γλίτωσες! Κάτι μου διέφυγε, αλλά αυτή τη φορά, θα τα κάνω όλα φύλλο και φτερό και θα ανακαλύψω τι κρύβεις στους σάκους, η οπουδήποτε αλλού!»

Αυτό είπε και χωρίς δεύτερη κουβέντα, στρώθηκε στη δουλειά!
Αρκετή ώρα αργότερα, κατάκοπος, λερωμένος από την κορφή ως τα νύχια με άμμο, έχοντας εκτός των άλλων, λύσει το ποδήλατο σε μικρά κομμάτια, προσπαθώντας να βρει κρυμμένα λαθραία προϊόντα, είχε πάρει απόφαση πως δεν υπήρχε κάτι παράνομο.

Πάλι, επανέφερε τα πάντα στην αρχική τους κατάσταση και άφησε τον ποδηλάτη να περάσει τα σύνορα προς Ελβετία..

Ο τελωνειακός είχε λυσσάξει! Είχε χάσει τον ύπνο του!
«Κάτι περνάει παράνομα! Το ξέρω! Το βλέπω στο ύφος του! Αλλά τι;! Θα τρελαθώ!!»

Λίγες μέρες μετά, πάλι ο νεαρός ιταλός, καβάλα σε ένα ποδήλατο, πάλι με δύο σάκους παραγεμισμένους με άμμο, έφτανε στα σύνορα, για να πάει Ελβετία!

Ο τελωνειακός, πάλι στρώθηκε στη δουλειά, προσπαθώντας να ανακαλύψει ανάμεσα στην άμμο, και στα διάφορα εξαρτήματα του ποδηλάτου, λαθραία προϊόντα!
Για άλλη μία φορά, έμεινε χωρίς αποτέλεσμα και άφησε τον νεαρό να περάσει..

…κάπως έτσι πέρασαν είκοσι ολόκληρα χρόνια!

Όλα αυτά τα χρόνια, ο ιταλός πέρναγε στην Ελβετία, καβάλα σε ένα ποδήλατο, πάνω στο οποίο είχε δύο σάκους με άμμο!
Του τελωνειακού του είχε γίνει εμμονή πως ο ιταλός περνάει «κάτι» παράνομα στην Ελβετία!
Όλα αυτά τα χρόνια ο τελωνειακός δεν είχε καταφέρει να αποδείξει κάτι τέτοιο και είχε γίνει ο περίγελος των συναδέλφων του!

Ώσπου μία μέρα, ο σαραντεπεντάρης, πλέον, ιταλός, φάνηκε από μακριά με ένα ποδήλατο, με τους γνωστούς σάκους δεξιά και αριστερά!
«Σε παρακαλώ!» Του λέει ο τελωνειακός. «Σήμερα είναι η τελευταία μου μέρα εδώ. Με μεταθέτουν σε γραφείο. Θα ήθελα να μου πεις τι περνάς όλα αυτά τα χρόνια στην Ελβετία! Κάτι περνάς λαθραία! Είμαι σίγουρος! Πες μου σε παρακαλώ!»

Ο ποδηλάτης τον κοιτά και για πρώτη φορά το βλέμμα του δείχνει συμπάθεια! Ή μήπως οίκτο;..
«Κοίτα σύμπτωση!», του λέει. «Σήμερα είναι και η δική μου τελευταία μέρα! Τελευταία φορά που το κάνω αυτό! Δικαιούμαι λοιπόν, να κάνω την τελευταία μου μέρα, κοπάνα!», λέει ο ποδηλάτης στον τελωνειακό, κλείνοντας του πονηρά το μάτι..

«Θα σου πω λοιπόν, τι περνάω παράνομα, τόσα χρόνια!»
«Τι;! Λέγε!», λέει ο τελωνειακός, όλο αγωνία!..
«Ποδήλατα!», του λέει ο ποδηλάτης! «Όλα αυτά τα χρόνια, το παράνομο προϊόν, είναι τα…. ποδήλατα! Ήξερα από την αρχή πως η προσοχή σου θα στρέφονταν στους σάκους, για αυτό κάθε φορά τους έχω μαζί! Σκέψου μόνο πόσα ποδήλατα έχω περάσει παράνομα, όλα αυτά τα χρόνια…», λέει στον εμβρόντητο τελωνειακό!..

Με αυτά τα λόγια, ο ποδηλάτης γύρισε και άρχισε να ποδηλατεί προς τα πίσω, από εκεί που ήρθε. «Όπως σου είπα. Σήμερα θα ήταν η τελευταία μου παράδοση. Θα κρατήσω όμως αυτό το υπέροχο και πανάκριβο ποδήλατο, για το γιό μου», είπε ενώ απομακρύνονταν..

Ίσα που είδε τα δάκρυα να γυαλίζουν στα μάτια του τελωνιακού..

Please follow and like us:

Comments

comments