Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Από τη Νίτσα Μανωλά

Που είναι ο κόσμος κι η φασαρία;

Που είναι όλοι όσοι ήταν εκεί όταν απλόχερα τους έδινες;

Δεν τους βλέπεις πια…

Σα να τους σκέπασε ένας μαύρος μανδύας και μαγικά εξαφανίστηκαν. Με συνοπτικές διαδικασίες.

Μμμμ… έτσι γίνεται συνήθως. Θα υπάρξουν και τέτοιες στιγμές στη ζωή σου…

Στιγμές που θα νομίζεις πως όλοι χάθηκαν…

Θα νιώσεις προδομένος, κενός.  Θα πιστέψεις πως δεν έχεις διπλά σου κανέναν. Θα αναρωτηθείς τι είναι αυτό που έκανες λάθος.

Θα κοιτάξεις πλάι σου και οι άλλοτε γεμάτες θέσεις θα είναι κενές.

Δεν είναι περίεργο… μην ανησυχείς!

Το αντίθετο θα έλεγα. Είναι απόλυτα φυσιολογικό.  Έτσι είναι οι σχέσεις των ανθρώπων…  (Όχι όλες.  Δεν πρέπει γενικεύουμε καταστάσεις. Μα, πολλές από τις σχέσεις που θα κάνεις έτσι θα είναι).

Πρόσκαιρες.

Καλό θα είναι να τις συνηθίζεις. Να μη σου κάνουν πλέον καμία εντύπωση.

Όταν θα συμβεί το αυτονόητο, δηλαδή το τέλος τους, να είσαι κουλ.

Εσύ, ένα να θυμάσαι για να μην γίνεις σαν εκείνους:

Όταν σου απλώσουν το χέρι… πιάσε το μα στην πορεία μην το δαγκώσεις. Δεν κάνει…

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments