Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Από την Λίλιαν Σίμου

Στο Δισπηλιό, στη νότια όχθη της λίμνης της Καστοριάς, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τον πρώτο παραλίμνιο οργανωμένο οικισμό με εξαιρετικά ευρήματα, εργαλεία και οικιακά σκεύη, με καλύβες, βάρκες, αντικείμενα που αναδεικνύουν την οργανωμένη τους κοινωνία.

Ο οικισμός έγινε γνωστός για πρώτη φορά την δεκαετία του 1930, με τις έρευνες του καθηγητή Α. Κεραμόπουλου. Από το 1992 και μετά όμως, οι επιστήμονες ασχολούνται επισταμένα για να αποκρυπτογραφήσουν τα ευρήματα και να καταγράψουν τις λεπτομέρειες της ζωής του προϊστορικού ανθρώπου στο Δισπηλιό.

Η δουλειά τους είναι εξαιρετική και ως αποτέλεσμα έφερε την ιδέα να κάνουν αναπαράσταση της ζωής του προϊστορικού ανθρώπου, που έζησε κοντά στη λίμνη, την νεολιθική εποχή, το 5.500 π.Χ.  Σε μία μεγάλη έκταση, στήθηκαν οι καλύβες με την αρχιτεκτονική της τότε εποχής, μέσα τοποθετήθηκαν τα σκεύη και τα εργαλεία που χρησιμοποιούσε ο προϊστορικός κάτοικος, το περιβάλλον με τα φυτά και δέντρα. Οι υπαίθριοι χώροι δημιουργήθηκαν από επιστημονικά στοιχεία των ανασκαφών, αλλά και όσα η επιστημονική κοινότητα έχει καταγράψει για την χλωρίδα της περιοχής.

Για τρία χρόνια δούλεψαν με ζήλο φοιτητές και εξειδικευμένοι τεχνίτες κάτω από την αιγίδα του ΑΠΘ και δημιουργήσαν ένα εκπληκτικό Οικομουσείο!

Το επισκέφθηκα πρόσφατα και έμεινα εντυπωσιασμένη…

Με την ξενάγηση της ειδικού του χώρου, νιώσαμε πως ταξιδέψαμε στον χρόνο και αισθανθήκαμε την αύρα του προϊστορικού ανθρώπου, του μακρινού εκείνου προγόνου που έφτιαξε μία οργανωμένη κοινότητα στις όχθες της λίμνης…

Όπως μας εξήγησε η ξεναγός, στο Δισπηλιό του 5.500 π.Χ. η ζωή κυλούσε εκτός σπιτιών,  όταν ο καιρός το επέτρεπε, υπήρχαν χώροι συνάθροισης των κατοίκων,  καλλιέργειες, βοσκοτόπια και βάρκες για ψάρεμα. Κυνηγούσαν στα κοντινά δάση, χρησιμοποιούσαν τα δέρματα των ζώων, κόκκαλα για να κάνουν εργαλεία και άλλα αντικείμενα, πηλό για αγγεία και χύτρες όπου μαγείρευαν. Σε πιθάρια αποθήκευαν τους καρπούς της γης. Για τις καλλιέργειές τους είχαν σκαλιστήρια, τσεκούρια και σφήνες για να τα κάνουν γερά. Κατασκεύαζαν τόξα, ακόντια και κυνηγούσαν στα κοντινά δάση ζαρκάδια, ελάφια και αγριογούρουνα. Μάζευαν άγρια φρούτα και βότανα. Βρέθηκαν λεπτοδουλεμένα κοκάλινα αγκίστρια και δίχτυα από λινάρι, όπως και καλαμένιες παγίδες.

Για να στήσουν τα σπίτια τους, σε μεγάλους λάκκους έβαζαν άχυρα προκειμένου να κάνουν πλιθιά για τη βάση της καλύβας τους. Τα σπίτια ήταν στερεωμένα σε πασσάλους και υπερυψωμένες πλατφόρμες, για να μη πλημμυρίζουν. Ήταν χωριό, που θυμίζει τη διάταξη των σημερινών μικρών οικισμών.

Στην οργανωμένη κοινωνία τους, δεν αρκούνται όμως στα απαραίτητα της διαβίωσης. Έφτιαχναν ειδώλια, κολιέ από κοχύλια και χάντρες, και χαράγματα πάνω σε πηλό και ξύλο. Βρέθηκε κοκάλινη φλογέρα, που σημαίνει ότι είχαν αναπτύξει την αίσθηση του ήχου του μουσικού οργάνου και της μελωδίας. Από τα κόκκαλα των ζώων κατασκεύαζαν σουβλιά, λεπτές βελόνες για τα ρούχα τους, λείες σπάτουλες.

Ο πλούτος των ευρημάτων, είναι συγκινητικός. Ο περίπατος στο μακρινό παρελθόν, είναι ένα έργο που οφείλεται στον προϊστορικό κάτοικο της λίμνης και στους επίμονους αρχαιολόγους που αφιέρωσαν με αγάπη χρόνο και γνώση, προκειμένου να μας τον προσφέρουν…

Το μοναδικό αυτό Οικομουσείο, είναι ένας τόπος που θα συνιστούσα να επισκεφθούν όλοι μια μέρα… να νιώσουν τη ζωή του μακρινού μας προγόνου και να αλλάξουν ίσως οπτική για τον άνθρωπο του 5.500 π.Χ.

Σημείωση: οι φωτογραφίες είναι προσωπικές από την πρόσφατη επίσκεψη στον χώρο

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments