Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

 από την Rosa Negra.

Άνοιξε τα μάτια της με δυσκολία. Της πήρε λίγα λεπτά μέχρι να συνειδητοποιήσει που βρίσκεται. Πήγε να σηκωθεί και ένιωσε όλα να γυρίζουν. ΄΄Μα πόσο ήπια πάλι΄΄ σκέφτηκε και χώθηκε στο ντουζ για να συνέλθει. Το νερό που κυλούσε πάνω της έγινε ένα με τα δάκρυα της. Έτσι ήταν η καθημερινότητα της τους τελευταίους πέντε μήνες. Κλεισμένη στο σπίτι χωρίς διάθεση να δει κανέναν, είχε απομακρυνθεί από φίλους και οικογένεια με μοναδική παρέα ένα μπουκάλι. Δεν ήθελε κανέναν, κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει πόσο πονούσε. Ο χωρισμός της μετά από τρία χρόνια σχέσης της είχε στοιχίσει.

Μα πιο πολύ της είχε στοιχίσει η προδοσία. Η εικόνα του μεγάλου, του απόλυτου έρωτα της, να φιλάει μια άλλη είχε σφηνωθεί στο μυαλό της και δεν έλεγε να φύγει. Για αυτό έπινε. Για να μη σκέφτεται. Για να μπορεί να κοιμάται, χωρίς να την κατατρέχουν εικόνες. Γιατί κάθε φορά που έκλεινε τα μάτια της νηφάλια, η εικόνα ζωντάνευε και πάλι μπροστά της. Ένιωθε άδεια. Πώς γίνεται ο άντρας που έχετε μοιραστεί τόσα όνειρα, που έχετε φτιάξει μαζί εικόνες για το κοινό σας μέλλον, που σου έχει ορκιστεί αιώνια αγάπη, να ερωτευτεί άλλη?  Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα. Πόσο πονούσε… Πώς θα άντεχε μια ζωή χωρίς εκείνον? Το ότι όλοι της έλεγαν ότι έχει όλη τη ζωή μπροστά της και ότι ήταν πολύ νέα ακόμα, δεν της έδινε κουράγιο, αντίθετα την θύμωνε. Θύμωνε που κανείς δε μπορούσε να καταλάβει το πόνο της και που άκουγε συνέχεια λόγια ανούσια, λόγια παρηγοριάς που όμως αντί να απαλύνουν το πόνο της τον έκαναν χειρότερο. Όταν χώρισαν ένιωσε ότι η ζωή της άδειασε ξαφνικά και απότομα. Όλα μαύρισαν. Τίποτα δεν είχε αξία, τίποτα δεν είχε νόημα, τίποτα δεν είχε καν χρώμα.. κάθε μέρα ίδια και απαράλλαχτη με τη προηγουμένη..

Δυσκολευόταν μέχρι και να σηκωθεί από το κρεβάτι. Το ποτό, μόνο αυτό βοηθούσε. Μόνο αυτό την έκανε να ξεχνάει έστω για λίγο πόσο μάταιη και αδιάφορη είχε γίνει η ζωή της.

Έτσι είναι ο έρωτας. Μπορεί να σε ανεβάσει, μπορεί όμως και να σε ρίξει στα τάρταρα. Τη μια στιγμή λιώνεις από ευτυχία και την άλλη από πόνο. Γιατί ο έρωτας είναι από τη φύση του πόνος. Για αυτό και δεν κρατάει πολύ. Κανείς δεν αντέχει να είναι συνέχεια σε τέτοια εγρήγορση. Σε διαλύει.

Ένιωσε ότι πνίγεται. πήρε το αυτοκίνητο με κατεύθυνση την αγαπημένη της παραλία. Εκεί πάντα ηρεμούσε. Με το που πάτησε το πόδι της στην άμμο, ένιωσε αμέσως καλυτέρα. Με μια κίνηση βρέθηκε στη θάλασσα να κολυμπάει και όσο πιο βαθιά πήγαινε, τόσο ένιωθε να αφήνει πίσω της όλα τα αρνητικά συναισθήματα που την κατέκλυζαν μήνες τώρα..

Βγήκε και ξάπλωσε στην άμμο. Οι ακτίνες του ήλιου την τύλιξαν. Άνοιξε τα μάτια της και κοίταξε γύρω της. ¨μα τι κάνω?¨ σκέφτηκε. Κοίταξε τον ουρανό και μια ένιωσε να τη πλημμυρίζει μια γλυκιά αισιοδοξία.

¨Η ζωή είναι ωραία για να τη χαραμίζω¨ ψιθύρισε……..

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments