Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Τα Καλοκαίρια ποτέ δεν μου άρεσαν. Το περίμενα το Καλοκαίρι με χαρά γιατί έχω τα γενέθλια μου τον Ιούλιο αλλά ποτέ δεν απολάμβανα τις διακοπές.

Τα Καλοκαίρια ήταν βαρετά καθ’όλη την παιδική, σχολική, εφηβική και φοιτητική ηλικία. Δεν υπήρχαν πολυήμερες διακοπές και οι εξορμήσεις στην παραλία ήταν απαγορευμένες για μένα και αυτό γιατί στα 9 μου είχα μια περιπέτεια στην παραλία που είχε ως αποτέλεσμα να κατατρομάξει την μαμά μου. Από τότε δεν πηγαίναμε συχνά στην παραλία, θεωρώ ότι κουβαλούσα για χρόνια το τραύμα του πνιγμού και είχα συνδέσει την θάλασσα με κάτι τρομερό. Δεν έμαθα ποτέ κολύμπι. Και θεωρώ πως το να μην ξέρεις κολύμπι και να πειραματίζεσαι με την θάλασσα είναι επικίνδυνο σπορ. Τα Καλοκαίρια της παιδικής μου ηλικίας είναι συνδεδεμένα με σειρήνες, ατυχήματα, θανάτους, απώλειες, επετείους.

Τα τελευταία χρόνια προσπάθησα πολύ να δώσω θετική χροιά στα Καλοκαίρια μου αλλά είμαι ακόμη στην προσπάθεια. Με άντεξε και άντεξα ένα πολύ δύσκολο φετινό Καλοκαίρι.

Πήρα ισχυρά μηνύματα για την ζωή και τον άνθρωπο, στην ουσία μεγάλωσα κι άλλο! Πάντα μου φαινόταν αδιανόητο να γίνονται κακά συμβάντα το Καλοκαίρι. Κανονικά ο χρόνος έπρεπε να παγώνει τις Καλοκαιρινές στιγμές χαράς και δροσιάς για να παίρνουν ανάσες ζωής οι άνθρωποι, οι κακές ειδήσεις να απαγορεύονται, να μην επιτρέπονται ατυχήματα και κακοτοπιές και οι άνθρωποι, τα ζώα και τα φυτά να γίνονταν απέθαντοι/α κατά την διάρκεια του Καλοκαιριού.

Πώς γίνεται να γίνονται κακά πράγματα το Καλοκαίρι; Σχήμα οξύμωρο!

Πώς γίνεται οι άνθρωποι να πεθαίνουν το Καλοκαίρι; Παιδιάστικες σκέψεις θα μου πείτε!! Ωστόσο θεωρώ πως έπρεπε να υπάρχουν μέρες τέτοιες στη ζωή μας. Στιγμές προστατευμένες από το απρόσμενο, το τυχαίο, το ξαφνικό, το ασύλληπτο!

Δεν υπάρχει όμως αυτή η μαγική οπτική στις όψεις της ζωής γιατί ναι, η ζωή είναι σαν την θάλασσα που καταπίνει όποιον δεν ξέρει κολύμπι και τον ξερνά στα βράχια! 

Χρειάζεται να είμαστε ετοιμοπόλεμοι και τα Καλοκαίρια και τους Χειμώνες και όλους τους μήνες! Μα πιότερο όσο μεγαλώνουμε χρειάζεται να εμπεδώσουμε πως είναι ευλογία να ζούμε, πως κάθε μέρα ζωής είναι χαρά και είναι επιβεβλημένη ανάγκη να αφήνουμε τον εαυτό μας να ζει στην χαρά, να χορτάσει χαρά!

Τα φιλιά μου!

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments