Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

  Στην παραλία.

Πρώτη μέρα διακοπών. Έχεις έρθει από το καμίνι που λέγεται Αθήνα. Φορτωμένος με όλη τη σχιζοφρένεια, την τρέλα και το άγχος των προηγούμενων έντεκα μηνών. Είσαι μόνος!

Διακοπάρεις μόνος! Το έχεις ανάγκη..

Από το Πάσχα έχεις κάνει τα κουμάντα με τους συγγενείς στο χωριό. Πρόθυμα θα σε φιλοξενήσουν. Ξέρουν πόσο διακριτικός είσαι. Σχεδόν ξεχνούν την παρουσία σου. Στο κάτω κάτω, για έναν ύπνο θέλεις φιλοξενία.

Μέρος διακοπών, η πολυαγαπημένη σου Μάνη!

Η Μάνη, με την άγρια ομορφιά και τις πολυποίκιλες παραλίες! Η μάνη με τον πανέμορφο Ταΰγετο και τα διάσπαρτα ταβερνάκια! Γουστάρεις τρελά! Πρώτη φορά στη ζωή σου, που θα πας σε εκείνα τα μέρη ως απόλυτα ανεξάρτητος ενήλικας! Με το δικό σου αυτοκίνητο. Πας, έρχεσαι, χωρίς να εξαρτάσαι από κανένα. Χωρίς να δίνεις λογαριασμό πουθενά!

Όσο πλησίαζαν οι μέρες των διακοπών, εσύ έκανες τις προετοιμασίες σου! Φρόντισες και πήρες και κατάλληλο εξοπλισμό παραλίας! Πήρες ομπρέλα, κάθισμα ειδικό για παραλία, και ψυγείο! Κυρίως όμως, πήρες βιβλία!

Βιβλία! Από τις αρχές του Καλοκαιριού έκανες επιδρομές σε διάφορα μπαζάρ βιβλίων για να κάνεις τη μπάζα σου! Με κάθε βιβλίο που αποκτούσες, αυτόματα έβλεπες νοερά τον εαυτό σου στην παραλία, να έχεις σαπίσει στην ξάπλα, κάτω από την ομπρέλα και να ταξιδεύεις στις σελίδες του βιβλίου σου..

Έφτασε λοιπόν, η πολυαναμενόμενη στιγμή! Πρώτη μέρα διακοπών και φτάνεις στην παραλία. Εκείνη την παραλία, που από τα χρόνια της εφηβείας σου θυμάσαι.

Τότε που είχε άπλα, σχετικά λίγο κόσμο, ωραία κρυστάλλινα νερά! 

Κάτι έχει όμως αλλάξει..

Κόσμος! Πολύς κόσμος. Περισσότερος απ’όσο περίμενες. Απ’όσο θυμόσουν. Φαίνεται πως τα χρόνια που πέρασαν και άλλοι ανακάλυψαν αυτό το μέρος..

Μα τι είναι αυτό εκεί;! Ξαπλώστρες;! Η αγαπημένη σου παραλία, έγινε πλέον….. οργανωμένη;!!

Δεν πειράζει σκέφτεσαι. Πας στην άκρη, στήνεις τα πράγματα σου και αράζεις. Το ψυγείο σου είναι γεμάτο με διάφορα καλούδια που έχεις πάρει μαζί από το σπίτι που σε φιλοξενούν και από το μίνι μάρκετ της κοντινής κωμόπολης. Καφέ μόνο δεν έχεις. Όχι πως τον χρειάζεσαι, αλλά να. Εκεί είναι το μπιτσόμπαρο. Να και κάτι καλό της νέας, οργανωμένης κατάστασης..

Λίγα λεπτά αργότερα, αραχτός, με τον καφέ σου και αρχίζεις να χαλαρώνεις..

Δε μπορείς.

Κάτι συμβαίνει. Κάτι σε ενοχλεί..

Λες να είναι ακόμα τα απόνερα της Αθήνας; Μήπως χρειάζεσαι λίγες μέρες ακόμα για να χαλαρώσεις; Σίγουρα ναι. Αλλά δεν είναι αυτό που σου τη σπάει! Κάτι σε χαλάει ρε παιδί μου!

Μα ναι! Αυτό είναι! Αυτός ο ενοχλητικός θόρυβος!

Υστερικά παιδάκια (ζωή να’χουν) και οι υστερικές, στερημένες μαμάδες τους! Μαζί με τους χωριατοκάγκουρες δίπλα, που έχουν βάλει κοπροσκυλάδικα τραγούδια στη διαπασών και οι ρακετοφόροι “τακα τουκαδες” παρα δίπλα! Χαμός γίνεται! Πως μπορείς να χαλαρώσεις έτσι;!

Λές πως θα το συνηθίσεις. Ακόμα πρώτη μέρα είναι..

…αλλά μπα!.

Αρπάζεις το βιβλίο. Ένα από τα βιβλία που πήρες στην Αθήνα. Αυτό που θα άρχιζες σήμερα πρώτο. Αρχίζεις το διάβασμα..

..τάκα τουκα, τάκα τούκα, “μαμάαααα!..”, “κωστάκηηηηη!…”

Δε γίνεται! Όχι δε!!..

Αρχίζεις να έχεις φαντασιώσεις με τον Ηρώδη! Φαντασιώσεις, καθόλου ερωτικού περιεχομένου! Μετά, τη θέση του Ηρώδη παίρνει κάποιος σύντροφος “αλαχουακμπαράς”, που θα σκάσει με τον αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό του ανάμεσα σε όλους αυτούς (εγώ να λείπω μόνο) και θα πάει να βρει τις 72 καυλιάρες που τον περιμένουν, μαζί με τα πιλάφια και τα μέλια!

Μπα! Φρούδες ελπίδες! wishful thinking, που λένε δηλαδή!..

Απελπίζεσαι! Έτσι θα τη βγάλω στις διακοπές;! Αν είναι ας έμενα πίσω!

Ώσπου ξαφνικά, από τα βάθη της μνήμης σου, αναδύεται κάτι που είχες ακούσει μικρός. Κάτι σχετικό με αυτή την παραλία. Τότε που σε έφερναν εδώ οι γονείς.

Θυμάσαι που έλεγαν οι ντόπιοι, πως εδώ είναι το ένα άκρο της, πολύ μεγάλης αυτής, παραλίας. Το πολιτισμένο άκρο, όπως το χαρακτήριζαν..

Στην άλλη άκρη, στην απόμερη και δυσπρόσιτη, είναι οι “άλλοι”. Οι γυμνοί! Τότε που το είχες ακούσει αυτό, στα 11, ήθελες να πας από εκεί να πάρεις μάτι, αλλά θα σε έπαιρναν χαμπάρι οι μεγάλοι και θα ξεφτιλιζόσουν!

Οι δεκατείες που μεσολάβησαν από τότε, υπερκόρεσαν τη δίψα σου για το γυμνό γυναικείο κορμί σε βαθμό απομυθοποίησης!

Ρε λες! Σκέφτεσαι! Στο κάτω κάτω, δύσκολα φαντάζεσαι παιδάκια να τρέχουν και αλαφιασμένες μαμάδες να τα κυνηγάνε ανάμεσα στους γυμνιστές. Υπάρχει ο κίνδυνος η μαμά να πιάσει, κατά λάθος, κάτι άλλο εκτός από το βλαστάρι της!

Δεν το πολυσκέφτεσαι! Τα μαζεύεις και δρόμο!

Λίγη ώρα αργότερα, από σχετικά δύσκολο, για το αμάξι, δρόμο, φτάνεις στο απόμερο άκρο της παραλίας!

Βγαίνεις για να κάνεις αυτοψία…

Ησυχία! Εκκωφαντική ησυχία!

Λίγοι άνθρωποι και αυτοί σκόρπιοι. Αραιά μεταξύ τους. Οι περισσότεροι γυμνοί. Λίγοι, πολύ λίγοι, φοράνε μαγιό. Ησυχία! Γαλήνη!…

Γρήγορα γρήγορα, ξεφορτώνεις και στήνεις εκ νέου τα πράγματα σου! Αντιλαμβάνεσαι κάποιες ματιές. Είναι από τους “ντυμένους”. Ματιές που ανταλλάσουν οι μυημένοι τύπου “μην το μάθουν πολλοί το μυστικό και χαλάσει το μέρος”!

Αράζεις. Κάνεις τη βουτιά σου. Απόλαυση! Οι μόνοι ήχοι έρχονται από τη φύση!

Είσαι στην κοσμάρα σου. Εσύ και το βιβλίο. Δε δίνεις σε κανένα σημασία κα κανείς δεν ασχολείται μαζί σου. Που και που, όλο και κάποιο λιγούρι σκάει μύτη από το πουθενά, μπας και πάρει μάτι κανά γυμνό κωλαράκι, να βγάλει τη χειροκινιτημανιβελατηςημερας.

Δε σε ενοχλούν οι ματάκηδες. Ίσα ίσα, τους κάνεις χάζι. Καημένα..

Δεν καταλαβαίνεις πως περνούν οι ώρες! Βουτιές και ξανά βουτιές, στη σμαραγδένια θάλασσα, βιβλίο, δροσερό νερό και φρούτα από το ψυγείο. Μέχρι και φιλίες έπιασες με την οικογένεια γερμανων γυμνιστών παραδίπλα! Τέλεια!

Αύριο και, εννοείται, τις περισσότερες μέρες εκεί!

Στους γυμνούς!..

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments