Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

από την Νατάσα Παπά.

Ο συγγραφέας-σκηνοθέτης του βραβευμένου έργου «05:05» Απόστολος Θηβαίος εξομολογείται..

Μιλήστε μου για το έργο σας «05:05». Τι πραγματεύεται;

Το έργο στηρίζεται σε μια αληθινή ιστορία. Ένα τρομερό γεγονός, μία           από εκείνες τις ειδήσεις που κλονίζουν την ήσυχη ζωή μας και ύστερα καταχωρούνται στην μνήμη ή την συνείδηση, κανείς δεν ξέρει με ποιο  χρώμα απαντώνται αυτοί οι περίκλειστοι, μαγευτικοί χώροι. Μια ιστορία        αληθινή, που συνέβη κάποτε στην Αργεντινή ή σε μια μακρινή πολιτεία, τόσο μακρινή και τόσο κοντινή στην δική μας ζωή. Ένας πατέρας και ένα κορίτσι, η λύτρωση του θανάτου και η πορεία του Ορέστη, ξανά από τις Θήβες ως την Αθήνα και την εποχή μας.

Πώς προέκυψε η ιδέα της συγγραφής του έργου;

Η γραφή στηρίζεται στο αίσθημα, την εντύπωση, τις προεκτάσεις. Εκείνη η είδηση, με τον παράξενο ηρωισμό της και την απάνθρωπη έκβασή της, μπορεί και αναθρέφει ένα κατεξοχήν ελληνικό είδος θεάτρου. Την τραγωδία των ανώνυμων προσώπων, που είτε από λάθος, είτε από πάθος σώζονται για πάντα. Ωστόσο, δεν πρόκειται για μια συγκίνηση με συγγραφικό ενδιαφέρον, αλλά με πρόσημο ανθρώπινο. Όλα τα άλλα έπονται. Η δική μου μέθοδος για να αντέξω είναι η συγγραφή, άλλον τρόπο δεν διαθέτω.

Πώς το προσεγγίσατε σκηνοθετικά;

Πιστεύω ακράδαντα, μιλώντας σαν θεατής, στην υποκριτική ικανότητα εκείνων που ρεαλιστικοποιούν τα όνειρά μας. Υποβάλλομαι και εγώ στην οικονομία της ανθρώπινης έκφρασης και απεριόριστα την θαυμάζω. Για τούτο, επιλέχθηκε λιτή σκηνοθεσία που συγκρατεί αμείωτη την αίσθηση του μετέωρου, του ραγισμένου κόσμου. Το λευκό, καθάριο χρώμα, οι καθρέφτες, το δειλό φεγγάρι, στοιχεία και στοιχειά του έργου, συνιστούν ένα είδος προστιθέμενης αξίας. Δεν σημαίνουν τίποτε δίχως τον σπαραγμό των προσώπων, την συνομιλία τους στην σκηνή, τους υπαινιγμούς, τον σφυγμό της μουσικής, την φιλοδοξία όλα να κατορθώσουν την αμεσότητα της μουσικής που επί σκηνής συνεπικουρεί τις μοναδικές ερμηνείες του Δημήτρη και της Αρμέλας. Ο κόσμος που φτιάχνουν εκτείνεται πέρα από την ζωή και πέρα από τον θάνατο. Πέρα ακόμη και από την απόκοσμη σκηνή του Studio Κυψέλης.

Τι συνέβη μέσα σε 5 λεπτά και 5 δευτερόλεπτα κι έτσι προέκυψε ο τίτλος;

Αυτό το είδος της συνήθειας που καθιστά το έργο οικείο, ο περιοριστικός χρόνος  που καταργείται σε μια λυτρωτική αποθέωση του ανθρώπινου λάθους. Ίσως τόσο να κράτησε η φυγή εκείνου του κοριτσιού. Ίσως απλά σε  την χρονική σύμπτωση, να διασώζεται στους αιώνες, σαν εικόνισμα στο τέμπλο της ζωής μας, ο έρωτας της νύχτας και της μέρας. Το χάραμα συνιστά ένα θέαμα σπαρακτικό, δεν νομίζετε;

Το έργο βραβεύτηκε στο 2ο Φεστιβάλ Θεατρικού Μονολόγου Anasa Art 2019. Πώς νιώθετε;

Πρόκειται για μια ευτυχή συγκυρία. Οι προτάσεις που κατατέθηκαν επί σκηνής, η ερμηνευτική ικανότητα του Δημήτρη Παπαδόπουλου, η μεγέθυνση των ανθρωπίνων που εκπληρώθηκε επί σκηνής, όλα διαμόρφωσαν τους όρους για να διακριθεί το έργο στο φεστιβάλ μονολόγου της Anasa Art. Ωστόσο, με την ευκαιρία του ερωτήματος, θα πρέπει να τονιστεί το ακούραστο έργο των ανθρώπων του θεάτρου που μέσα από τους χώρους τους προσφέρουν βήμα για να ακουστούν οι φωνές μας, καθώς και η πληρότητα των έργων που συναγωνίστηκαν στην σκηνή του θεάτρου της οδού Παραμυθιάς.

Πόσα χρόνια ασχολείστε με τη συγγραφή θεατρικών έργων;

Δεν ξεχωρίζω την θεατρική συγγραφή από εκείνη της ποίησης και της πεζογραφίας. Και τούτο διότι το θέατρο περιέχει τον ρεαλισμό του πεζού και το όραμα της ποίησης. Κατ΄αυτόν τον τρόπο ασχολούμαι με την θεατρική γραφή εδώ και αρκετό καιρό. Μικρά μονόπρακτα και ολοκληρωμένες παραστάσεις συνιστούν το ήδη διαμορφωμένο υλικό. Αξίζει, ωστόσο να σημειωθεί πως οι συγγραφείς απλά κομίζουμε στην τέχνη το υλικό των ανθρώπινων σχέσεων, συνιστούμε δηλαδή ένα είδος μεσολαβητή. Το αληθινό θέατρο γράφεται έξω στους δρόμους, θέλει λόγια ή τίποτε, γράφεται στους καθρέφτες των σπιτιών μας, όταν υποδυόμαστε τόσους και τόσους ρόλους. Το θέατρο παραμένει οικείο ακριβώς γιατί αποκτά μια προσωπική, παρηγορητική σημασία, για το όνειρο που έσβησε, για τον χρόνο, την απόσταση.

Τι ακολουθεί μετά;

Η ερμηνεία της εποχής μας συνιστά το βασικό στοίχημα για κάθε συγγραφέα. Να αποτυπωθεί το στίγμα της αποτελεί τον σκοπό της εμπλοκής μας. Δεν θα μπορούσα να διαφύγω από αυτήν την πρόθεση. Έργα βγαλμένα από το ιερό βιβλίο της νεοελληνικής εποποιίας συνιστούν την φιλοδοξία για κάθε ερμηνευτή που φιλοδοξεί να εμποτίσει με ποίηση την επικαιρότητα. Ένα θέατρο που θα σμίγει τις τέχνες, ένα άμεσο και καταιγιστικό θέατρο, βασισμένο στο ανθρώπινο μεγαλείο και σε όσα σημαδεύουν την γενιά μας καθορίζουν ίσως  τα υλικά του έργου που σήμερα γεννιέται. Ένα θέατρο που θα καθρεφτίζει την ενοχή μας, κάθε μας μορφασμό, αποτελεί επιδίωξή μου. Ξέρω, φαντάζει θολό και απερίγραπτο, μα ετούτο συμβαίνει με όσα εντός μας αποκτούν μεγαλειώδεις σημασίες.

Η ταυτότητα της παράστασης

Κείμενο – Σκηνοθεσία – Μουσική: Απόστολος Θηβαίος

Ερμηνεύουν οι:

Δημήτρης Παπαδόπουλος

Αρμέλα Τσόκι

Φωτογραφίες – Βίντεο: Μανώλης Δημελλάς – Κοσμάς Ινιωτάκης

Επικοινωνία: Νατάσα Παππά

Studio Κυψέλης (Σπετσοπούλας 9 & Κυψέλης, Κυψέλη)

Τηλ θεάτρου: 210 8819571

Κάθε Σάββατο στις 19.15

Το κείμενο της παράστασης κυκλοφορεί ως βιβλίο με τον ομώνυμο τίτλο από τις εκδόσεις «24 Γράμματα» και είναι διαθέσιμο σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments