Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Η διαδικτυακή συζήτηση έχει ανάψει για τα καλά!

Ένας φίλος στον τοίχο του στο Facebook, έθεσε ένα ερώτημα.

“Τι θα θέλατε να είχατε από υπερδυνάμεις, αν σας δινόταν η ευκαιρία να έχετε μία από αυτές;!”

Στο παραπάνω ερώτημα, πολλοί ήταν αυτοί που απάντησαν, πως θα ήθελαν να είναι αόρατοι, άλλοι πως θα ήθελαν να βλέπουν στο μέλλον, για να μαντέψουν, ας πούμε, τους αριθμούς του Τζόκερ, κάποιοι άλλοι πως θα ήθελαν να μην αρρωσταίνουν..

Όμως, όλοι οι πάρα πάνω μαζί, ήταν λιγότεροι από αυτούς που ευχήθηκαν να έχουν μία συγκεκριμένη υπερδύναμη..

… τη δυνατότητα να γίνουν ξανά είκοσι χρονών, αλλά με την εμπειρία που έχουν στη τωρινή τους ηλικία!

Παρακολουθείς τους διαλόγους, χωρίς να συμμετέχεις. Ξέρεις πως αυτός ο διάλογος είναι ουσιαστικά άνευ ουσίας. Έτσι κι αλλιώς ο άνθρωπος είναι από μόνος του μία υπερδύναμη, ο οποίος, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν έχει αντίληψη αυτής!

Παρακολουθείς όμως τους διαλόγους και δε μπορείς να αρνηθείς ένα κάποιο αίσθημα αγανάκτησης, θλίψης, μαζί και ανημπόριας!

Σκέφτεσαι πόσο είναι ικανό, αυτό το ον που λέγεται “Άνθρωπος”, να χρησιμοποιήσει την υπερδύναμη του που ονομάζεται “Ευφυϊα”, για καλό, αλλά και για κακό! Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η πάρα πάνω υπερδύναμη χρησιμοποιείται για να αυτοπαγιδευτεί!

Βλέπεις αυτούς, που εύχονται να γίνονταν ξανά “εικοσάρηδες με εμπειρία σαραντάρη” και παρακολουθείς τα σχόλια των υπολοίπων, που συμφωνούν μαζί τους, λέγοντας πως “αυτό είναι η ευχή όλων”!..

Πόση ηττοπάθεια κρύβει αυτή η ευχή! Πόσο συμβιβασμό και πόσα νερωμένα όνειρα!..

Θέλεις να μπεις και εσύ στη συζήτηση, αλλά δεν το κάνεις! Ξέρεις πως δε μπορείς. Δε σε παίρνει..

Ξέρεις πως η ηττοπαθής νοοτροπία είναι μία υπερδύναμη από μόνη της! Οι άνθρωποι οχυρώνονται πίσω από αυτή, στην γνώριμη ασφάλεια της φτώχειας τους. Είτε η φτώχεια είναι οικονομική, είτε δημιουργική, συναισθηματική, διαπροσωπική..

“Μα να χωρίσω τώρα σε αυτή την ηλικία;! Τι, επειδή έχει γκόμενες; Άσε τώρα! Η μπογιά μου δεν περνάει όπως παλιά. Αχ και να γινόμουν πάλι είκοσι χρονών..”

“Τι θες να κάνω που οι αποκαλούμενοι φίλοι μου με λένε, πίσω από την πλάτη μου μαλάκα;! Τι να κάνω, να τους κάνω πέρα και να βρω καινούργιες παρέες;! Τι, να μείνω μόνος σαν την καλαμιά στον κάμπο;! Άσε μωρέ. Καλά παιδιά είναι κατά βάθος. Δεν είμαι και κανά παιδάκι είκοσι χρονών, να κάνω εύκολα φίλους..”

“Ναι, εντάξει, στη δουλειά το αφεντικό με μειώνει και με υποτιμά. Άσε που δε μου δίνει τα λεφτά που αξίζω, με κρατάει και πέραν του ωραρίου! Αλλά που να τρέχω τώρα στην ηλικία που είμαι να ψάχνω αλλού;! Τουλάχιστον εδώ, μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, ο μισθός, αν και λίγος, πέφτει κανονικά! Αχ και να ξαναγινόμουν είκοσι χρονών, θα σου’λεγα εγώ!..”

Πόσα λάθη μαζεμένα! Πόσο κρίμα!..

Ποιός σε εμποδίζει ρε φίλε, ρε φιλενάδα, να ξαναρχίσεις στα σαράντα σου, στα πενήντα σου, στα…

Ίσα ίσα, που τώρα διαθέτεις και κάτι που δεν είχες στα είκοσι σου! Έχεις εμπειρία! Είσαι ακόμα νέος! Νεότατος..

Ο ογδοντάρης κοιτά το νιάνιαρο πενηντάρη και εύχεται να ήταν είκοσι χρόνια νεότερος και “να τους έδειχνε αυτός!”

Ναι, ναι, εντάξει! Από τα είκοσι σου μέχρι τώρα, έχεις δημιουργήσει υποχρεώσεις. Μπορεί και να έχεις κάνει και οικογένεια και “που να τρέχεις τώρα” και άλλα τέτοια.

Μαλακίες! Δικαιολογίες του κώλου!

Ρίξε μιά ματιά στον καθρέφτη. Στη μοναξιά σου με το είδωλο που βλέπεις και ξέρεις πως και αυτό σε βλέπει, θα πείτε αλήθειες! Πέρα από τις επιτηδευμένα χαρούμενες πόζες που παίρνεις στο Facebook, πέρα από τα απανωτά φίλτρα που βάζεις για να καλύψεις χρόνια και κυρίως, συναισθηματικά βάρη ετών, οι δυό σας, εσύ και το είδωλο στον καθρέφτη, θα πείτε την αλήθεια!

Δεν είσαι είκοσι χρονών! Όχι πλέον..

Είσαι κάτι παραπάνω! Πολλά παραπάνω..

Είσαι είκοσι, συν τα χρόνια που έχουν περάσει από τότε!

Είσαι είκοσι, συν εμπειρία, συν πόνος, συν δημιουργία, συν αγάπη, συν δύναμη, συν, συν, συν..

Άσε λοιπόν, τις φθηνές και εύπεπτες δικαιολογίες και δώσε στον εαυτό σου αυτό που θες και πλέον, μπορείς..

Άντε και περνάνε τα χρόνια..

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments