Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Τι κοινό μπορεί να έχουν ένας ιερέας στην Αμερική που αποποιείται την ιδιότητά του μετά από 30 χρόνια, ο Μάικλ Δουκάκης και ένας Κύπριος μετανάστης στις ΗΠΑ που πασχίζει να κρατήσει ζωντανές τις παραδοσιακές κινηματογραφικές αίθουσες στην Νέα Υόρκη; Είναι όλες τους κινηματογραφικές ιστορίες που θα προβληθούν στις αίθουσες της συμπρωτεύουσας στο πλαίσιο του 22ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το οποίο θα διεξαχθεί από τις 5 έως τις 15 Μαρτίου 2020.

Σύντομη περιγραφή των ντοκιμαντέρ που αφορούν τις ιστορίες της Ομογένειας στις ΗΠΑ:

Κυριακές/ Sundays
Αλήθεια Αβράμης Alethea Avramis

Μετά από τριάντα χρόνια στην υπηρεσία της Ελληνικής Ορθόδοξης Eκκλησίας ως ιερέας στην Αμερική, ο Τομ Αβράμης αποφασίζει να αποποιηθεί την ιδιότητά του, αιφνιδιάζοντας την οικογένειά του και τους ενορίτες που τον θαύμαζαν. Όταν η κόρη του ανακαλύπτει ένα παλιό βίντεο που έφτιαξε ο ίδιος για τη ζωή του με λεπτομέρειες σχετικά με τα βάρη και τα μυστικά που κουβαλούσε, εκείνη στρέφει την κάμερα στον πατέρα της, αποκαλύπτοντας ακόμα περισσότερα μυστικά για το παρελθόν του.

Οι νέοι Ελληνοαμερικανοί / The New Greek Americans
Άννα Γιαννιώτη Anna Giannotis

Ένα χρονικό της ελληνικής Διασποράς στις ΗΠΑ, με αφετηρία τη δεκαετία του ’60, όταν οι νεαροί Ελληνοαμερικανοί, παρά την αυστηρή ανατροφή τους, ξεκίνησαν να ασπάζονται τις σαρωτικές μεταβολές στη νοοτροπία της αμερικανικής κοινωνίας. Κάθε δεκαετία, αυτή η κοινότητα αφομοιώνει τα κολοσσιαία ιστορικά γεγονότα: από το Κίνημα για τα Πολιτικά Δικαιώματα μέχρι την προεδρική υποψηφιότητα του Μάικλ Δουκάκης, ένα ορόσημο για τον ελληνικό πληθυσμό των ΗΠΑ. Με οικοδέσποινα και αφηγήτρια την Ολυμπία Δουκάκη, αυτό το τρυφερό ντοκιμαντέρ ξεδιπλώνει αστείες και συγκινητικές ιστορίες ελλήνων μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς, που αποτυπώνουν την πολυδιάστατη όψη του «να μεγαλώνεις ως Έλληνας» στις ΗΠΑ.

Ο μηχανικός προβολής/The Projectionist
Έιμπελ Φεράρα Abel Ferrara

Ο Νικ Νικολάου μετανάστευσε από την Κύπρο στις ΗΠΑ σε ηλικία 12 ετών, και η κινηματογραφική αίθουσα έγινε αμέσως το δεύτερο σπίτι του. Εδώ και κάποιες δεκαετίες, μάλιστα, έχει δοθεί ολόψυχα σε έναν ευγενή και μοναχικό αγώνα: να κρατήσει ζωντανές τις παραδοσιακές αίθουσες σε διάφορες γειτονιές της Νέας Υόρκης, ορθώνοντας ανάστημα στην παντοκρατορία των μούλτιπλεξ. Ο Έιμπελ Φεράρα, φίλος του Νικολάου από παλιά, συντάσσει μια επιστολή αγάπης σε έναν από τους τελευταίους θεματοφύλακες μιας ρομαντικής εποχής, η οποία φαντάζει πλέον μακρινή. Ένας αναζωογονητικός, συνάμα και στενάχωρος, φόρος τιμής στις ξεθωριασμένες απολαύσεις μιας τέχνης που σβήνει και χάνεται.

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments