Category

Κόκκινο κραγιόν

Please follow and like us:
Κόκκινο κραγιόν

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ (η το ΚΕΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΙΡΤΟ)

από τη Χριστίνα Καπράλου. Μια φορά κι ένα καιρό, εκεί σε κείνη τη μεγάλη σκοτεινή σπηλιά, στη κορυφή του πιο ψηλού βράχου, ζούσε μόνο κι έρημο, ένα τόσο δα μικρό κεράκι. Ένα κεράκι σβηστό, που μέτραγε τις μέρες της ύπαρξής του, μέσα από τα δάκρυά του.   «Μα τι κάνω εγώ εδώ…

Continue reading
Κόκκινο κραγιόν

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΛΑΙΣ

από τη Χριστίνα Καπράλου. Ένας βράχος ριζωμένος στην μέση της θάλασσας. Πέρασαν δίπλα του και τον ακούμπησαν δύτες και ψαράδες, γοργόνες ψάρια και χταπόδια. Ξαπόστασαν επάνω του δεινοί κολυμβητές. Πέρασαν δίπλα του και δεν τον ακούμπησαν βάρκες, καΐκια και πειρατικά καράβια. Τον χτύπησαν κύματα, τον χάιδεψαν μπουνάτσες. Τον  άγγιξαν οι…

Continue reading
Κόκκινο κραγιόν

ΤΙΓΡΑΚΙ ΣΤΟ ΚΛΟΥΒΙ ΣΟΥ….

από τη Χριστίνα Καπράλου. «Έλα! Έλα να παίξουμε  απόψε ένα παιχνίδι. Μην το μαρτυρήσεις σε  κανέναν. Αυτό θα είναι το δικό μας παιχνίδι»είπε ο Κωνσταντής στην Μαριώ. «Αχ μωρέ Κωνσταντή εσύ και τα παιχνίδια σου. Είσαι ζαβολιάρης μωρέ δεν σε παίζω». Παραπονέθηκε η Μαριώ. «Τιγράκι στο κλουβί σου» είπε ο…

Continue reading
Κόκκινο κραγιόν

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΕΛΑΣ

από τη Χριστίνα Καπράλου. Ουρανός βαρύς σύννεφα γκρίζα πάνω από το κεφάλι του. Ήταν δύσκολη η χθεσινή βραδιά, ύπνος δεν ήρθε να χαϊδέψει τα βλέφαρα του, όνειρα είχε σταματήσει να βλέπει εδώ και πολλά χρόνια, ούτως ή άλλως. Ο Ήλιος κρυμμένος πίσω από τα σύννεφα και αυτός επέμενε να κοιτάζει…

Continue reading
Κόκκινο κραγιόν

ΕΔΩ…. ΕΚΕΙ

από τη Χριστίνα Καπράλου. -Έλα εδώ -Μείνε εκει -Όχι όχι έλα εδώ γρήγορα…. -Είπα μείνε εκεί που είσαι Ωχου αφήστε με πια με ζαλίσατε… εγώ θα πάω στο ….αλλού έτσι για να μάθετε να μου λέτε τα δικά σας θέλω. Θέριεψε και αγρίεψε η Μαρουσώ και τα μάτια της πέταγαν…

Continue reading
Κόκκινο κραγιόν

O Bασιλιάς Σάμαχ Και Το Χαμένο Του Κάτι

από τη Χριστίνα Καπράλου. Μια φορά κι ένα καιρό εκεί στα βάθη της Ανατολής, σε μια μακρινή χώρα ζούσε ο Βασιλιάς Σάμαχ. Πνιγμένος στα χρυσάφια και στα διαμάντια, στολισμένος με ρουμπίνια και ζαφείρια, έσερνε τα βαριά βήματα και την άδεια καρδιά του στους τοίχους του παλατιού. Κοίταζε πάντα ψηλά το…

Continue reading
Κόκκινο κραγιόν

ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΣΕΝΤΟΥΚΙΑ

από τη Χριστίνα Καπράλου.  Η τρικυμία κόπασε… Η θάλασσα γαλήνεψε… Το τοπίο άλλαξε χρώματα… Εκεί πάνω στα δυσπρόσιτα βράχια, δυο σκοτεινά αντικείμενα έστεκαν ακίνητα. Τα ξέβρασε η θάλασσα, τα κύματά της τα ταξιδέψανε μίλια ολόκληρα και τώρα τα παράτησαν εδώ, έρημα και μόνα. Δυο σεντούκια, ένα μεγάλο κι ένα μικρότερο….

Continue reading
Κόκκινο κραγιόν

H ANNA

από τη Χριστίνα Καπράλου. O oυρανός  γέμισε με θυμωμένα συννεφάκια. Ο αέρας φύσαγε δυνατά και έδιωχνε μακριά  ξερά φύλλα και κλαράκια. Το πατζούρι στο παράθυρο της Αννας χτυπούσε ρυθμικά. Τακ! Τακ! Τακ! Η Άννα κουκουλωμένη με το πάπλωμα έκλεινε μάτια και αφτιά για να μη ακούει  ούτε να βλέπει. Οι…

Continue reading
Κόκκινο κραγιόν

Το φ ΤΟ Θ ΚΑΙ ΤΟ Ο

από τη Χριστίνα Καπράλου. Τ Τικ τακ! Τικ τακ! Τικ τακ!Ο ήχος έδινε ρυθμό και ο ρυθμός έδινε χρόνο. Οι ρολοδείχτες στροφάριζαν αργά και οι ώρες κυλούσαν σταθερά. Το δωμάτιο σκοτεινο, αχρωμοι τόχοι – όλα γύρω αοσμα και άγευστα. Στο παραθύρι γλάστρες διχως λουλούδια έτσι μην τυχόξν και μπέι χρώμα…

Continue reading
Κόκκινο κραγιόν

Τα κουτάκια της

από τη Χριστίνα Καπράλου. Εκεί στα βάθη της Ανατολής η Ζαφείρα ξαπλωμένη στις χρυσοκέντητες μαξιλάρες στον οντά της πέρναγε τις μέρες της και τις νύχτες της μετρώντας τις χάντρες από το κολιέ της. Το κολιέ δώρο του κύρη και αφέντη της τη μέρα που την έκανε γυναίκα του και πρώτη…

Continue reading