Category

Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

13589012_10209462495579998_994401706_oΤο όνομά μου είναι Ερμής και όχι δεν συνδέομαι με τον αγγελιαφόρο Θεό του Ολύμπου, όπως βιαστήκατε ίσως να σκεφτείτε. Οι γονείς μου εμπνεύστηκαν από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, όνομα που είχαν δώσει οι Έλληνες στον Αιγύπτιο Θεό Θωτ, που ήταν εμπνευστής των τεχνών και των επιστημών, αλλά και συγγραφέας.

Μέχρι πρότινος ζούσα κι εγώ ανάμεσα σε ένα ανώνυμο πλήθος. Από μια παραξενιά της τύχης ή ίσως μια μοιραία επιλογή ή τέλος εξαιτίας μιας κακής σύμπτωσης, βρέθηκα ξαφνικά στον αμφισβητούμενο μυθικό κόσμο. Οι λεπτομέρειες των γεγονότων είναι μια άλλη ιστορία, που θα μου επιτρέψετε να διηγηθώ αργότερα και θα διαπιστώστε εάν είμαι σχιζοφρενής, όπως πιθανόν σκέφτεστε τώρα.

Να ‘μαι λοιπόν επιστάτης στην Αιολία και συγκεκριμένα στο παλάτι του Ζέφυρου, του δυτικού ανέμου και μεσολαβητή ανάμεσα στον Άδη και τους ανθρώπους.

Ο Ζέφυρος εκτός από τα προτερήματά του, έχει και πολλές ιδιοτροπίες και μια από αυτές είναι το φαγητό του. Θέλει η μαγείρισσα του, η Αμβροσία, να του ετοιμάζει κάτι συμβατό με όσα βλέπει και ακούει στα ταξίδια του. Της εξιστορεί επομένως τις εμπειρίες του κι εκείνη εμπνέεται και επιλέγει την καταλληλότερη από τις συνταγές της.

Αυτές λοιπόν τις μικρές ιστορίες αποφάσισα να καταγράψω και να τις μεταφέρω αυτούσιες σε εσάς, σε μια προσπάθεια να κρατήσω ανοιχτό ένα δίαυλο επικοινωνίας με τον αληθινό κόσμο.

Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η πλάνη της ομορφιάς

Γράφει ο Ερμής: «Ω! Ερμή, πόσο εύκολο είναι τελικά να εξαπατηθεί κάποιος όταν υπερεκτιμά τις δυνατότητές του;» με ρώτησε χθες ο Ζέφυρος. «Γνώριζα κάποτε μια κόρη, που ως παιδούλα είχε συνηθίσει να την αγαπούν. Ως έφηβη, να τη θαυμάζουν και ως γυναίκα να την ποθούν. Ήταν τόσο όμορφη και γλυκιά…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η μάσκα

Γράφει ο Ερμής: Κρατά τη μάσκα στα χέρια του. Τη φοράει και στρέφει το κεφάλι του προς τον καθρέφτη. Η άγνωστη μορφή που αντικρίζει, τον μεταφέρει στο παρελθόν. Τότε που ήταν ακόμη παιδί, που τα όνειρα έκρυβαν μόνο αλήθειες, που οι πόθοι περίμεναν απλώς τη στιγμή εκπλήρωσής τους, που το…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η λυπημένη κόρη

Γράφει ο Ερμής: Μια φορά και έναν καιρό γεννήθηκε ένα κοριτσάκι που οι Μοίρες ζήλεψαν το χαμογελαστό του πρόσωπο και όρισαν να το συντροφεύει πάντοτε η λύπη. Τα χρόνια πέρασαν και το κορίτσι μεγάλωσε προσπαθώντας να χαμογελά στα προβλήματα που του προκαλούσαν πόνο. Ήρθε όμως κάποτε η στιγμή που οι…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Το μενταγιόν

Γράφει ο Ερμής: Το κουδουνάκι πάνω από την πόρτα χτυπά, ανακοινώνοντας την είσοδο ενός πελάτη στο μικρό παλαιοπωλείο. Ένας νέος άνδρας με φθαρμένο παλτό μπαίνει και δίνει στον ιδιοκτήτη ένα μενταγιόν. «Το αγοράζετε;» τον ρωτά. Εκείνος το παίρνει στα χέρια του και το εξετάζει προσεκτικά. Μάταια προσπαθεί να σηκώσει το…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Είναι δικό σου θέμα;;;;

Γράφει ο Ερμής: «Γιατί ασχολείσαι; Δεν είναι δικό σου πρόβλημα. Άφησε τους άλλους να βρουν τη λύση». Πάντοτε η ίδια φράση. Οσάκις αντιδρούσε σε οιαδήποτε δυσλειτουργία, ανομία ή αμέλεια. Ποτέ κανείς δεν ήταν υπεύθυνος, ούτε αναλάμβανε την ευθύνη της διάλυσης, αφού ήταν τόσο εύκολο να φταίει κάποιος άλλος… Όσο όμως…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η πεταλούδα και το χιόνι

Γράφει ο Ερμής: Ήταν μια όμορφη φθινοπωρινή ημέρα, όταν μια πεταλούδα, η Ροδένια, άκουσε τις αγριόπαπιες να μιλούν για το αποδημητικό τους ταξίδι. «Γιατί φεύγετε;» τις ρώτησε. «Σε λίγο θα έρθει ο χειμώνας και εμείς δεν θα βρίσκουμε εύκολα τροφή. Γι’ αυτό θα πάμε σε μια ζεστή περιοχή, όπου δεν…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Το παιχνίδι των αινιγμάτων

Γράφει ο Ερμής: Ακόμα μια φορά ο Ζέφυρος μού ζητά να λύσω τα αινίγματά του και προκαλεί την οξύνοιά μου…   «Τρέχει δίχως να κοιτάζει πίσω. Ποδοπατά όποιον τολμήσει να της υποδείξει τα λάθη της. Αδιαφορεί για τον πόνο που προκαλεί. Δεν αμφιβάλλει ποτέ για τις ικανότητές της και δεν…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η απόφαση μιας καρδιάς

Γράφει ο Ερμής: Ήταν κάποτε μια καρδιά που άφησε τη χαρά και τη λύπη να αποφασίσουν μόνες τους για το μερίδιο που αναλογούσε στην καθεμιά τους. Ενώ όμως η χαρά θεώρησε αυτονόητο ότι η μοιρασιά θα γινόταν στη μέση, η λύπη δεν συμφώνησε γιατί ήταν άπληστη και απαιτητική. Εργάστηκε λοιπόν…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Ο Χρόνος

Γράφει ο Ερμής: Είναι παραμονή πρωτοχρονιάς και ο ωρολογοποιός κουρδίζει τα ρολόγια που πουλά στο μικρό κατάστημά του. «Τελευταία φορά για φέτος» σκέφτεται. «Αύριο θα είναι πλέον το νέο έτος». Πόσο γρήγορα όμως κυλούν τα χρόνια. Παιδί ήταν, όταν προσελήφθη ως μαθητευόμενος στο κατάστημα που τώρα πια του ανήκει. Μεγάλωσε,…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η ευχή του αγγέλου

Γράφει ο Ερμής: Ένας παλιός μύθος ιστορεί πως μια Χριστουγεννιάτικη νύχτα ένας άγγελος απόρησε γιατί δεν φωτίζονταν όλα τα αστέρια. «Απόψε τα αστέρια αντλούν δύναμη από τις ευχές», του απάντησαν οι άλλοι άγγελοι. «Κάθε φορά που ένας άνθρωπος εκφράζει το όνειρό του, τότε φωτίζεται ένα αστέρι. Δυστυχώς όμως ορισμένοι δεν…

Continue reading