Category

Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Please follow and like us:
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Μια πινελιά για το τέλος

Γράφει ο Ερμής: 5:30 π. μ. Ανασηκώνεται και κλείνει το ξυπνητήρι. Αποφασίζει να μην σηκωθεί από το κρεβάτι για να απολαύσει λίγο ακόμα τη θαλπωρή και τη ζεστασιά που της προσφέρει. Τακτοποιεί τα μαξιλάρια και συνεχίζει να διαβάζει το βιβλίο της. Μια ώρα αργότερα κλείνει το βιβλίο, έχοντας στο νου…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Αλήθεια ή αυτοθυσία;;

Γράφει ο Ερμής: Πριν πολλά – πολλά χρόνια υπήρχε ένα ξυλουργείο που φημιζόταν για την καλή ποιότητα των επίπλων που κατασκεύαζε. Κάποτε ο αρχιμάστορας αποφάσισε ότι ήρθε η στιγμή να βγει στη σύνταξη, αλλά επειδή εργαζόταν από παιδί στο ξυλουργείο και είχε συμβάλλει καθοριστικά στη σωστή εκπαίδευση των τεχνιτών και…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Φίλος – εχθρός

Γράφει ο Ερμής: Ξύπνησε μ’ εκείνο το γνώριμο σφίξιμο στο στήθος. Παρόλο που είχαν περάσει πολλά χρόνια, το μυαλό – λες και δεν ήθελε να της επιτρέψει να ξεχάσει – την επανέφερε πάντοτε με το ίδιο όνειρο σ’ εκείνη τη νύχτα. Στη νύχτα που οι Γερμανοί μπήκαν στο σπίτι τους…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η μαγεία του μυθεύματος

Γράφει ο Ερμής: Πριν πολλά πολλά χρόνια ζούσε σε μια μικρή πολιτεία ένα αγόρι που του άρεσε να παρατηρεί ό,τι συνέβαινε γύρω του και να μορφοποιεί τα γεγονότα σε μικρές ιστορίες, που αφηγούταν στους φίλους του. Οι διηγήσεις του ήταν τόσο καλές που σύντομα η φήμη του εξαπλώθηκε και πολλοί…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Ο δρόμος της μοναξιάς

Γράφει ο Ερμής: Υπάρχει, λένε, μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους που είναι μοναχικοί και σ’ εκείνους που ζουν παρέα με τη μοναξιά τους. Οι πρώτοι αγαπούν την ησυχία της απομόνωσης και της ηρεμίας. Οι ψίθυροι της σιωπής συντροφεύουν τη γαλήνη των συλλογισμών τους, ο χρόνος τους τυλίγει σ’ ένα…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η άγνωστη Ελίζα

Γράφει ο Ερμής: Δεν τελειώνουν πάντοτε όμορφα όλες οι ιστορίες. Υπάρχουν φορές που ο πόνος υπερτερεί και παγώνει οτιδήποτε ωραίο ή καλό επιχειρεί να γεννηθεί σε μια πληγωμένη καρδιά. Όσο φαρμάκι όμως κι αν στάξει κάποιος σε μια πληγή, αυτή κάποτε θα πάθει ανοσία. Μήτε θα επουλωθεί, μήτε θα χειροτερέψει,…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Το σχολείο ξεκινά

Γράφει ο Ερμής: Τσέκαρε στη λίστα του όλα όσα είχε βάλει στο καλάθι του, για να βεβαιωθεί, ότι δεν ξέχασε κάτι. Τετράδια, μολύβια, μαρκαδόρους, νερομπογιές, αυτοκόλλητες ετικέτες, μπλοκ ιχνογραφίας, στυλό, κόλλες, αυτοκόλλητο για να καλύψουν τα βιβλία…. Μήπως να αγόραζε και σχολική τσάντα και κασετίνα; Όχι, γιατί αυτές που είχε…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Ο κρίνος

Γράφει ο Ερμής: Υπήρχε κάποτε, λέει ο μύθος, ένας αγρός όπου έστεκε υπερήφανο το δέντρο της ευτυχίας και οι Σοφοί της Γης είχαν αναθέσει σ’ έναν κρίνο να το προσέχει. Τα υπόλοιπα λουλούδια όμως ζήλεψαν. «Γιατί επιλέξατε τον κρίνο και όχι εμάς;» παραπονέθηκαν στους Σοφούς. «Επειδή είναι αγνός, καλοσυνάτος, ευγενικός…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η μαγική πένα

Γράφει ο Ερμής: Κρατούσε την πένα στο χέρι του και η μνήμη του γύρισε ξανά στο παρελθόν, πριν από δέκα χρόνια, όταν την είχε αγοράσει κατά τη διάρκεια μιας βόλτας σ’ ένα παζάρι. Δεν είχε καταλάβει από την αρχή τις ιδιότητές της. Ήταν μια όμορφη λεπτή πένα, μαύρου χρώματος με…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Ένα χαμόγελο

Γράφει ο Ερμής: Πολλά χρόνια κατοικούσε στην απέναντι πολυκατοικία η κυρία Ελεονόρα. Μια ολόκληρη ζωή βρισκόταν εκεί. Τη θυμάμαι να κάθεται στο μπαλκόνι με το πλεχτό της και να ρίχνει κλεφτές ματιές στον δρόμο και τα γύρω διαμερίσματα, παρακολουθώντας και καταγράφοντας στις αναμνήσεις της όλα όσα συνέβαιναν. Στον αέναο κύκλο…

Continue reading