Tag

Κώστας Καρυωτάκης

Literature

Είμαστε κάτι-Κώστας Καρυωτάκης

Το ποίημα ανήκει στη συλλογή Ελεγεία και σάτιρες. Είναι σονέτο κι έχει γραφεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις της παραδοσιακής ποίησης. Αν όμως το μελετήσουμε πιο προσεκτικά, υπάρχει κάποια χαλάρωση στο ρυθμικό βάδισμα του στίχου, για να εκφράσει όλα τα συναισθήματα της διάλυσης και του πόνου, που διακατέχουν την ψυχή του…

Continue reading
Literature

Άνοιξη-Κώστας Καρυωτάκης

Έτσι τους βλέπω εγώ τους κήπους. Στον κήπο απόψε μου μιλεί μια νέα μελαγχολία. Βυθίζει κάποια μυγδαλιά το ανθοχαμόγελό της στου βάλτου το θολό νερό. Και η θύμηση της νιότης παλεύει τόσο θλιβερά την άρρωστη ακακία… Εξύπνησε μια κρύα πνοή μες στη σπασμένη σέρα, όπου τα ρόδα είναι νεκρά και…

Continue reading
Σκιές του Χθες

Κώστας Καρυωτάκης. Μια κραυγή αντίστασης του σύγχρονου ανθρώπου

από τον Πάνο Χατζηγεωργιάδη. «Και σύ ερασιθάνατος Εβάδισες στην λήθη  Μα στέκεις  πάντα αθάνατος  Ενάντια στα πλήθη» Νικηφόρος Βυζαντινός για τον Κώστα Καρυωτάκη Ο λεγόμενος «σύγχρονος πολιτισμός» από την βιομηχανική εποχή και εντεύθεν κατ ελάχιστον, ενώ μοιάζει ο πλέον φιλικά προσκείμενος προς τον άνθρωπο, στην ουσία μας καταπιέζει αφόρητα με…

Continue reading
Literature

Πρέβεζα-Κώστας Καρυωτάκης

Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και τα κεραμύδια, θάνατος οι γυναίκες, που αγαπιούνται καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια. Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους, ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη ο ήλιος, θάνατος μες στους θανάτους. Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει…

Continue reading
Literature

“Οι αγάπες”-Κώστας Καρυωτάκης

  Θα ‘ρθουν όλες μια μέρα, και γύρω μου θα καθίσουν βαθιά λυπημένες. Φοβισμένα σπουργίτια τα μάτια τους, θα πετούνε στην κάμαρα μέσα. Ωχρά χέρια θα σβήνουν στο σύθαμπο και θανάσιμα χείλη θα τρέμουν. «Αδελφέ»,  θα μου πουν, «δέντρα φεύγουνε μες στη θύελλα, και πια δε μπορούμε, δεν ορίζουμε πια…

Continue reading