Tag

Χρόνος

Martha's Alley

Εσύ ήλιος και εγώ βροχή.

   από την Μάρθα Πατλάκουτζα «Χαλώ χατίρι σε τέτοια όμορφα παιδιά;» είπε ο ασπρομάλλης ηλικιωμένος κι άνοιξε τη στενή πόρτα του Μπέη Χαμάμ. Η βροχή γύρεψε στο χθες τον πόθο της. Η ιστορία τους κρατούσε για χρόνους πολλούς. Κι εκείνη ήταν μια ερωμένη που επέστρεφε πάντα κοντά του. Σε κείνους…

Continue reading
Pull Your Trigger

Βρες το… νόημα.

Από τη Δικαία Μαραβέλια  Εντάξει αναπνέουμε, γελάμε, κλαίμε, μιλάμε, γράφουμε μας γράφουν… Ζούμε. Μα ξέρεις κάνουμε ένα τεράστιο λάθος. Προχωράμε με γρήγορο βήμα και χάνουμε το νόημα από τις στιγμές και αυτό που έχουν να μας δώσουν. Άλλοι το αρπάζουν και το χώνουν σε μια πρόχειρη θέση στο μυαλό και…

Continue reading
Guest Gangwriters

Υπάρχει καθόλου χώρος στο χρόνο σου;

από την Μαρία Βανιώτη «Το παρελθόν έχει το σώμα σου» Το ξεστόμισε, και μετά έκλεισε το σώμα αυτό στα δυό του χέρια. Έχεις δει με τι ευλάβεια αγγίζουν οι αγγειοπλάστες τον πηλό που πλάθεται στον τροχό; Έτσι. Αυτό ήταν το άγγιγμά του. «Το παρελθόν δεν έχει σώμα» Το ξεστόμισε, και…

Continue reading
Between The Lines

Ήταν Απρίλης

από την Άρια Σωκράτους. Ήταν Απρίλης όταν έφυγες. Ποτέ δεν συμπάθησες αυτό τον μήνα. «Απρίλη θα φύγω”, μου έλεγες. “Το έχω δει στον ύπνο μου.» Προσπαθούσα να σε καθησυχάσω και γελούσα με τους φόβους σου, όμως εσύ έτρεμες κάθε Απρίλη που περνούσε και ηρεμούσες μόνο όταν έφευγε. Εκείνος ο Απρίλης…

Continue reading
Guest Gangwriters

Όνειρο χειμωνιάτικης νυκτός

από την Μαρίνα Δημητρέλλη   Κάθομαι στο γραφείο, μπροστά στη λευκή οθόνη, έξω χιόνισε. Στα πόδια μου ο σκύλος, ένα κανελί θηλυκό κοκόνι, ασχολείται εδώ και ώρα με το να γλείφει τις πατούσες του. Έγιναν πια ροζ. Δεν έχω πολλή ώρα στη διάθεσή μου για να χαζέψω το σκύλο. Ούτε…

Continue reading
Shooting Misery

Ο χρόνος, το Χρήμα και η Ουτοπία

από την Μαρία Πέττα. Αναμφίβολα το ταξίδι της ζωής μας είναι μια συνεχής αναζήτηση. Σκοπός είναι να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή στο έπακρο αλλά ταυτόχρονα να μαθαίνουμε μέσα από λάθη, εμπειρίες, αποτυχίες ή επιτυχίες και φυσικά απ’ τις συμπεριφορές των ανθρώπων που κατά καιρούς μας δίνουν τα σοφότερα μαθήματα ζωής….

Continue reading
Martha's Alley

Ανθρωπέ μου τι ζητάς;

από την Μάρθα Πατλάκουτζα.   Άραγε να μπορείς να με νιώσεις χρόνε; Φεύγεις μακριά μου. Εξαντλείσαι. Με σέρνεις στο τέλος του δρόμου. Αναρωτιέμαι αν η παρουσία σου είναι παρηγοριά ή ψευδαίσθηση; Αληθινά σου βγάζω το καπέλο για το πώς τα καταφέρνεις να γελάς τους ανθρώπους; Αθόρυβα, απρόσωπα, τους τάζεις το…

Continue reading