Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου 

Τα προηγούμενα χρόνια η ψυχολογία έδωσε ελάχιστη σημασία στις αδελφικες σχέσεις. Ο Αντλερ εστίασε την προσοχή του στο ρόλο που παίζει η θέση των αδελφών μέσα στην οικογένεια και την ανάπτυξη της προσωπικότητας. Οι αδελφικες σχέσεις έχουν πάρα πολύ μεγάλη σημασία.

Μια μεγάλης διάρκειας έρευνα με άτομα που χαρακτηριζαν τον εαυτό τους πετυχημένο, έδειξε πως ο παράγοντας που λειτουργούσε περισσότερο από όλους τους άλλους ως προάγγελος συναισθηματικης υγείας στην τρίτη ηλικία είναι αν το άτομο είχε στενή σχέση με τα αδέρφια του. Ας πάρουμε για παράδειγμα απο το βιβλίο της McGoldrick που αναλύει την σχέση των αδελφών Ραιτ. Οι αδελφοί Ραιτ ήταν τόσο δεμένοι που δεν επέτρεπαν σε κανέναν να μιλήσει μονο για τον έναν. 

Στις οικογένειες οι πληγές της παιδικής ηλικιας συνεχίζονται και οταν τα παιδιά ενηλικιωθουν. Σε πολλά οικογενειακά τραπέζια σιγοβραζουν παλιές συγκρούσεις. Αυτός που παίζει τον ρόλο του προστάτη, το γονεοποιημενο παιδί, ο μικρός που ειναι ανεύθυνος συνεχίζουν να παίζουν τον ίδιο ρόλο ενώ τα μαλλιά τους ασπρίσαν. Ο μεγάλος συνεχίζει να νουθετει και ο μικρος να αμύνεται. Σαν μιλάνε αναδύεται ο ανταγωνισμός που θυμίζει τον παλιό ανταγωνισμό που ειχαν όταν ήταν μικροί:ποιος θα κερδίσει την εύνοια, ποιος θα έχει καλύτερη επίδοση, ποιος θα είναι καλύτερος. Και κάποιοι γονείς χειροτερευουν ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Εσκεμμένα ή ασυναίσθητα οι γονείς διαιωνίζουν τα παλια. Σημαντικό ρόλο παίζει ο χρόνος που πέρασαν μαζί όταν ήταν παιδιά. Αδέλφια που έχουν μεγάλη διαφορά ηλικίας έχουν λιγότερες κοινές εμπειρίες αφου μεγαλώνουν σε διαφορετικές φάσεις της οικογενειακης εξέλιξης και μοιάζουν σαν μοναχοπαιδια. 

Σπάνια συμβαίνει τα αδέρφια να διακόπτουν εντελώς την σχέση τους ωστόσο σε καποιες περιπτώσεις συμβαίνει. 

Εσείς ποια σχέση σας με τα αδέρφια σας; 

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments