Category

Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Please follow and like us:
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Το μυστικό φως

Γράφει ο Ερμής: Ήταν ένα χειμωνιάτικο πρωινό, όταν οι κάτοικοι του μικρού χωριού είδαν μια άμαξα να σταματά δίπλα στο ποτάμι. «Πραματευτάδες θα είναι», σκέφτηκαν και πλησίασαν για να δουν τι πουλάνε. Στην άμαξα όμως βρισκόταν μόνο μια γυναίκα. Περίπου πενήντα ετών, ψηλή, παχουλή, γεροδεμένη, με όμορφο ροδαλό, χαμογελαστό πρόσωπο…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Tempus edax rerum

Γράφει ο Ερμής: «Η επιχείρηση θα κλείσει. Δυστυχώς ο οικονομικός απολογισμός των τελευταίων δυο ετών δεν μας δίνει το περιθώριο να συνεχίσουμε και παρ’ όλες τις προσπάθειές μας, η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη». Οι δυο σύντομες και λιτές αυτές φράσεις τον κρατούσαν άυπνο επί έναν μήνα. Απόψε ήταν η τελευταία…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Ένα λογικό κορίτσι

Γράφει ο Ερμής: Ένα παγωμένο βράδυ του Γενάρη – δεν έχει σημασία πριν από πόσα χρόνια – γεννήθηκε ένα μωρό με ροδαλά μαγουλάκια, χρυσαφένιες μπούκλες και σμαραγδένια ματάκια. Ένα κοριτσάκι που χάρισε στους γονείς του την απόλυτη ευτυχία και πήρε το όνομα της γιαγιάς Ισαβέλλας. Η μικρούλα μεγάλωσε σ’ ένα…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η Ροζαλίντα και το σκοτεινό δάσος

Γράφει ο Ερμής: Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα δάσος, όπου οι κορυφές των δένδρων ήταν τόσο ψηλές που εμπόδιζαν τον ήλιο να φωτίσει το έδαφος. Άγρια και σπάνια φυτά κάλυπταν την έκτασή του και κανένας άνθρωπος δεν τολμούσε να περπατήσει σ’ αυτό, αφού το σκοτάδι και τα άγρια…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η γιορτή των ξωτικών

Γράφει ο Ερμής: Σε λίγες ώρες θα χάραζε και τα ξωτικά στο εργαστήρι του Αγίου Βασιλείου ήταν πολύ χαρούμενα επειδή και αυτήν τη χρονιά οι αποστολές τους ολοκληρώθηκαν με απόλυτη επιτυχία. Σε μια ημέρα θα ξεκινούσαν πυρετωδώς τις ετοιμασίες για τα επόμενα Χριστούγεννα, προς το παρόν όμως είχαν την ευκαιρία…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Αποχαιρετώντας τη χρονιά που φεύγει

Γράφει ο Ερμής: Κοιτάζει από το παράθυρο του δωματίου του τους περαστικούς στον δρόμο. Περπατούν βιαστικοί, φορτωμένοι με τα ψώνια της τελευταίας στιγμής. Δώρα, γλυκά, μικρές ή μεγάλες σακούλες και πολύχρωμα πακέτα. Άλλη μια χρονιά που έφτασε στο τέλος και θα παραδώσει τη θέση της στην επόμενη. Πόσες φορές δεν…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Ένα βλέμμα

Γράφει ο Ερμής: Θυμόταν πάντοτε το βλέμμα της που του έλεγε «Φεύγω». Εκείνος, αδύναμος και ανίκανος να αντιδράσει, στεκόταν ακίνητος και την παρατηρούσε, καθώς απομακρυνόταν. Οι λέξεις δεν ειπώθηκαν ποτέ, αλλά το βλέμμα της τον στοίχειωνε αέναα. Μόνιμα παρόν σε κάθε βήμα του, σε κάθε σκέψη, σε κάθε πράξη. Σύμμαχος…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Πάνθηρας ή γατούλα;

Γράφει ο Ερμής: Στεκόταν πάντοτε εκεί την ίδια ώρα. Μια φιγούρα ανάμεσα σε δεκάδες άλλες που ανέμεναν στη στάση το λεωφορείο. Για εκείνον – που ανέκαθεν συνήθιζε να παρατηρεί τους ανθρώπους που περνούσαν δίπλα του και να μαντεύει τη ζωή τους – αποτελούσε ένα μυστήριο. Ένα αίνιγμα που δεν του…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Το κόστος της αθωότητας

Γράφει ο Ερμής: Οι σειρήνες διαπερνούν την ησυχία της πόλης. Ο Παύλος ξέρει πως έρχονται για εκείνον και το χέρι του αδυνατεί να κρατήσει σταθερό το όπλο στον κρόταφο του Φώτη που προσπαθεί να σηκωθεί από την καρέκλα, όπου είναι δεμένος. Ο Παύλος πιέζει το όπλο. «Μην κουνιέσαι κάθαρμα!! Να…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Μια πινελιά για το τέλος

Γράφει ο Ερμής: 5:30 π. μ. Ανασηκώνεται και κλείνει το ξυπνητήρι. Αποφασίζει να μην σηκωθεί από το κρεβάτι για να απολαύσει λίγο ακόμα τη θαλπωρή και τη ζεστασιά που της προσφέρει. Τακτοποιεί τα μαξιλάρια και συνεχίζει να διαβάζει το βιβλίο της. Μια ώρα αργότερα κλείνει το βιβλίο, έχοντας στο νου…

Continue reading